2011, het jaar van de islamisten!

Het land draait de pagina van 2011 uitgeput om. Nog nooit hebben zo veel hervormingen in één jaar plaatsgevonden in de geschiedenis van het land. Nog nooit zijn er zoveel stemmen opgegaan om een leven in de waardigheid te eisen.

De demonstraties van de 20-Februari Beweging hebben de angst doen verminderen. Koning Mohammed VI heeft gereageerd door belangrijke hervormingen aan te kondigen in zijn toespraak van 9 maart, waarbij hij zelf van zijn macht afgeeft.

De protesten in Marokko stopten daarvoor niet. In Khouribga, een stad dat koning Mohammed VI wil omtoveren in een Marokkaanse Dubai, maakten incidenten tussen demonstranten en veiligheidstroepen 120 gewonden in maart. De gebouwen van de fosfatenoffice (OCP) in Hettan, Youssoufia en Benguerir werden zwaar gevandaliseerd. De schade bereikte 5 miljard dirham.

Op 28 april bracht de aanslag op koffiehuis Argana in Marrakech, dat 17 doden en 20 gewonden maakte, een harde klap aan het imago van Marokko als vakantiebestemming. Het land heeft niet opgegeven en is nog harder gaan vechten tegen het terrorisme.

In mei heeft de Gulf Cooperation Council (GCC) de verrassing gebracht door Marokko en Jordanië te vragen de groep aan te sluiten. Het voorstel dat Algerije razend maakte, heeft de gesprekken niet vergemakkelijkt tussen de twee buurlanden over de opening van Marokkaans-Algerijnse grens, welke afhangt van het Sahara-conflict. De Marokkaanse droom van de GCC werd uiteindelijk omgezet in een ontwikkelingsfonds van 5 miljard dollar.

2011 is ook het jaar van de sport in Marokko! Niet alleen is de discipline geïnstitutionaliseerd, maar kregen Tangier en Marrakesh nieuwe voetbalstadions. Ook won Marokko zijn ticket voor de finale van de Afrika Cup 2012, met in de kwalificatierondes een historische overwinning tegen Algerije (4-0).

In april meldde het Foreign Policy Research Institute dat prins Moulay Hicham, neef van koning Mohammed VI, probeerde om allianties te vormen met leden van de Marokkaanse oppositie, waaronder de islamisten, om een politiek alternatief aan de monarchie te vormen.

De onvoorwaardelijke steun van Prins Hicham aan de Beweging 20 februari en zijn vele verklaringen in de media tegen het Marokkaanse regime, heeft de publieke opinie geschokt. Het dagblad Al Ahdat Al Maghribia stelde toen de vraag of Moulay Hicham de troon van Mohammed VI wou.

Op 1 juli stemden 98,49% van de Marokkanen voor de nieuwe grondwet dat werd voorgesteld door koning Mohammed VI in een toespraak op 17 juni.

Na de goedkeuring van de grondwet verklaarde Nadia Yassine, dochter van de leider van Al Adl Wal Ihssane onlangs beschuldigd van overspel, dat de hervormingen slechts een cosmetische verandering was van de oude grondwet. Al Adl Wal Ihssane heeft intussen besloten om zich terug te trekken uit de demonstraties van de 20-Februari Beweging.

Op 25 november zijn Marokkanen gaan stemmen voor de parlementsverkiezingen. Zonder grote verrassing waren de winnaars de islamisten van de PJD. Abdelilah Benkirane, PJD-leider, werd een paar dagen later tot Premier benoemd door Koning Mohammed VI. Om gerust te stellen, belooft Benkirane dat zijn partij de macht niet wil om de maatschappij te moraliseren, maar om een ​​economisch project te bouwen.

Abdelilah Benkirane heeft intussen een regeringscoalitie gevormd met de Istiqlal, de Volksbeweging en de Partij van Vooruitgang en socialisme, en zijn ministerlijst bij koning Mohammed VI ingediend. Deze lijst wordt zwaar betwist door de adviseurs van de koning, vooral door de aanwezigheid erop van Mustapha Ramid, die Benkirane wil opleggen als minister van Justitie.

De islamitische regering, in de pijn bevallen en gedoemd tot mislukking volgens Al Adl Wal Ihssane, zal waarschijnlijk deze week benoemd worden.