Hoe Marokko een landbouwgigant is geworden dankzij Spanje

Dit akkoord trok buitenlandse investeerders aan die een deel van het Marokkaanse landbouwgebied gingen exploiteren, met Spaanse bedrijven voorop. Deze ontwikkeling heeft geleid tot een sterke groei in de primaire sector van het koninkrijk.

Lees ook: Marokko: ontziltingsinstallaties om landbouw te redden

Volgens Tomás García Azcárate, onderzoeker aan het IEGD-CSIC en landbouweconoom, volgt de Marokkaanse landbouw het model van het semi-woestijngebied in het zuiden van Spanje, met name de regio Almeria. Dit model kenmerkt zich door uitgestrekte kassen in woestijngebieden nabij de zee, waar voornamelijk tomaten, paprika’s, sperziebonen en komkommers worden geteeld. De overeenkomsten tussen de Souss-vallei in Zuidwest-Marokko en El Ejido in Almeria zijn opvallend.

Sinds de handelsovereenkomst met de Europese Unie in 2012 heeft Marokko zijn productie van groenten en fruit aanzienlijk opgevoerd. In totaal zijn er 300 Spaanse bedrijven in Marokko gevestigd, waaronder een dertigtal in de landbouwsector investeren. Deze bedrijven hebben te maken gehad met diverse uitdagingen, waaronder stakingen van Marokkaanse werknemers die betere arbeidsvoorwaarden eisen, de Covid-19-crisis, en de ernstige droogte die Marokko de afgelopen jaren heeft getroffen.

Lees ook: Drones vliegen Marokkaanse landbouwsector te hulp

García Azcárate benadrukt dat, ondanks de concurrentie en de uitdagingen, Marokko een aanzienlijk aandeel heeft in de wereldwijde export van groenten en fruit. Dit heeft invloed gehad op de Spaanse dominantie op de EU-markt, waarbij de invoer van Marokkaanse tomaten de Spaanse hegemonie heeft aangetast. De expert wijst op de noodzaak van bewijsvoering bij beschuldigingen van oneerlijke concurrentie, maar erkent dat landen met lagere kostenmarkten proberen te profiteren van hun concurrentievoordelen.