Marokko beschikt mogelijk over aanzienlijk meer geschikte klimlocaties dan momenteel bekend is. Onderzoekers gebruikten kunstmatige intelligentie om veelbelovende berggebieden tussen Midelt en Errachidia te identificeren.
De studie in het wetenschappelijk tijdschrift Discover Geoscience werd op 5 augustus 2026 gepubliceerd. Het onderzoek bestrijkt uitsluitend een deel van de oostelijke Hoge Atlas en brengt dus niet alle Marokkaanse bergen in kaart.
Op Bladna.nl: Spaanse LGTBI-klimmers lanceren parcours "Queer Action" in Marokko
De wetenschappers begonnen met een inventaris van 120 klimlocaties en 120 plaatsen die niet dezelfde kenmerken vertoonden. Ze combineerden terreinbezoeken, beelden van Google Earth, eerder onderzoek en gesprekken met de lokale bevolking. De 240 locaties werden vervolgens verdeeld over een groep waarmee de AI-modellen werden getraind en een afzonderlijke groep waarmee de resultaten werden gecontroleerd.
Het eerste model, gebaseerd op logistische regressie, beoordeelde 15,18% van het onderzochte gebied als zeer geschikt. Een tweede model, een zogenoemde support vector machine, kwam uit op 19,21% en presteerde ook beter tijdens de controletests.
De meest veelbelovende gebieden liggen vooral in het westelijke deel van de onderzochte regio. Het gaat voornamelijk om hoger gelegen, ruige landschappen met steile hellingen. Meer dan 80% van de reeds bekende klimlocaties lag tussen 2300 en 2900 meter hoogte. Bij ruim 90% bedroeg de hellingshoek meer dan 30 graden. De steilheid bleek de belangrijkste voorspellende factor. Daarna volgden de hoogte en de lengte van de helling.
Het Hoge Ziz-bekken is zeer gevarieerd. De hoogte loopt uiteen van ongeveer 1023 tot 3687 meter en het landschap bestaat uit hoge toppen, rotswanden, kloven en diep uitgesleten valleien in gesteenten uit het Jura-tijdperk.
Kaart is nog geen groen licht voor klimroutes
De kunstmatige intelligentie heeft geen direct bruikbare klimroutes ontdekt. Het resultaat is een waarschijnlijkheidskaart die onderzoekers kan helpen bepalen welke gebieden als eerste ter plaatse moeten worden onderzocht.
Verschillende cruciale veiligheidsfactoren konden niet in de modellen worden opgenomen. Zo ontbreken voldoende nauwkeurige gegevens over de stabiliteit van het gesteente, terwijl die bepalend is voor de veiligheid van klimmers. Ook de gedetailleerde geologische samenstelling en het gebruik van de grond werden niet meegenomen.
De resolutie vormt eveneens een beperking. Iedere cel op de kaart beslaat 30 meter. Daarmee kunnen grotere kansrijke gebieden worden gevonden, maar geen kleine rotswand, smalle bergkam of plaatselijke zwakke plek. Alle aangewezen locaties moeten daarom ter plaatse worden gecontroleerd voordat een klimroute kan worden geopend.
Ook de bereikbaarheid van het Hoge Ziz-bekken vormt een obstakel. De belangrijkste verbindingen zijn de nationale weg 13 tussen Midelt en Errachidia en de regionale weg 704 tussen Er-Rich en Imilchil. Een groot deel van het overige netwerk bestaat uit onverharde wegen en paden.
Volgens de onderzoekers kunnen de kaarten lokale overheden helpen om prioriteiten te bepalen, toegangswegen te organiseren en ongecontroleerde ontwikkeling in kwetsbare natuurgebieden te voorkomen.
Op Bladna.nl: Bergtoerisme, een onaangeboord potentieel in Marokko
De mogelijke economische voordelen gaan verder dan de klimsport. De rotswanden en kloven kunnen worden gecombineerd met wandeltoerisme, geologische excursies en overnachtingen bij lokale aanbieders.
Berggebieden beslaan meer dan 40% van Marokko, maar hun toeristische potentieel wordt nog beperkt benut. De meeste bezoekers kiezen nog altijd voor de kustplaatsen en grote steden.
Marokko beschikt al over bekende bergbestemmingen, waaronder de Toubkalroute die tot de indrukwekkendste wandelroutes ter wereld werd gerekend, de rotswanden van Azilal en de Todghakloof bij Tinghir.
Het Hoge Ziz-bekken kan volgens het onderzoek uitgroeien tot een nieuwe bestemming voor avontuurlijk toerisme. Daarvoor zijn wel investeringen nodig in veiligheid, de opleiding van gidsen, bewegwijzering, toegangswegen en de bescherming van het landschap.