De studie van Rachid Ouachoua en Hamid Benssi verscheen op 8 augustus in het wetenschappelijk tijdschrift Discover Cities. De onderzoekers gebruikten satellietbeelden van Landsat 8 en Sentinel-2 om hitte en begroeiing in Errachidia in kaart te brengen.
Lees ook : Ijzig record, Marokko ooit koudste plek van Afrika met -24°C!
De metingen hebben betrekking op 6 juli 2023, midden in een uitzonderlijk hete zomer. De oppervlaktetemperaturen in het onderzocht gebied liepen uiteen van 33,8 tot 50,1°C. In het stedelijke gebied bedroeg het gemiddelde 45,3°C.
Het gaat nadrukkelijk niet om de luchttemperatuur die bijvoorbeeld in een weerbericht wordt genoemd. De onderzoekers meten de temperatuur van oppervlakken zoals grond, asfalt, gebouwen en begroeiing. Juist daar blijkt het verschil tussen kale en groene gebieden groot. Kale grond was gemiddeld het warmst met 47,2°C.
Binnen 25 meter ruim 5 graden verschil
Wie zich dicht bij een gebied met veel begroeiing bevindt, ziet de oppervlaktetemperatuur flink dalen. Binnen 25 meter van dichte vegetatie lag die gemiddeld op 40,5°C. Dat is 5,39°C lager dan in de referentiezone op 400 tot 500 meter afstand van het groen.
Het verkoelende effect neemt daarna snel af. Op 25 tot 50 meter afstand bedroeg het verschil nog 2,79°C. Tussen 50 en 100 meter bleef daar 1,61°C van over.
Vanaf ongeveer 100 tot 150 meter wordt het effect veel kleiner. Op grotere afstand daalt het temperatuurverschil tot minder dan 1°C. De onderzoekers zien daarin een aanwijzing dat groen vooral effectief is wanneer het dicht bij de plekken ligt waar mensen wonen en verblijven.
De onderzoekers waarschuwen wel dat 5,39°C niet als een vaste regel voor iedere Marokkaanse stad kan worden gebruikt. Het effect hangt onder meer af van de hoeveelheid begroeiing, irrigatie, de inrichting van de stad en de weersomstandigheden. Ook gaat het om satellietmetingen op één specifieke zomerdag. De studie laat dus niet zien dat groene zones het hele jaar door overal precies hetzelfde temperatuurverschil opleveren.
Voor Errachidia is het effect wel duidelijk zichtbaar. De stad ligt in een droog gebied waar de zomers extreem heet kunnen worden en water schaars is. Volgens de onderzoekers moet bij nieuwe groene zones daarom rekening worden gehouden met planten en bomen die weinig water nodig hebben. Ze noemen onder meer de dadelpalm, tamarisk en acacia als soorten die beter passen bij de droge omstandigheden.
Lees ook : Marokko schroeit: temperaturen lopen fors op
De studie laat daarmee zien dat meer groen niet alleen een kwestie van uitstraling is. In een stad waar oppervlakken tijdens de zomer boven de 50°C kunnen uitkomen, kan een goed geplaatste groene zone lokaal een temperatuurverschil van meer dan 5°C maken.