De man werd in 1959 geboren en kwam in 1974 naar België, waar zijn vader en twee broers al woonden. Hij werkte er meerdere jaren, maar zijn situatie verslechterde nadat hij zijn baan verloor.
Na lange perioden op straat werd hij in 2009 uit het Belgische rijksregister geschrapt. Uit het dossier blijkt echter niet dat hij daarna naar Marokko is teruggekeerd. Het Marokkaans consulaat vond geen enkel spoor van een vertrek naar zijn geboorteland. Verschillende hulporganisaties bevestigen bovendien dat hij in België verbleef.
Sinds maart 2023 ligt de man in een Brussels ziekenhuis. Zijn gezondheid vereist intensieve begeleiding, maar een langdurig verblijf in het ziekenhuis is medisch niet meer noodzakelijk. Hij kan het ziekenhuis desondanks niet verlaten. Zonder aangepaste opvang zou hij opnieuw op straat belanden.
Op Bladna.nl: België wijst verblijf af en beveelt Marokkaan te vertrekken, rechter vernietigt beide beslissingen
De bewindvoerster van de man vroeg het Brusselse OCMW daarom om een verblijf in een rusthuis of een andere geschikte zorginstelling te betalen. Het OCMW wees die aanvraag op 10 juli 2023 af. Een van de redenen was dat de Marokkaan onregelmatig in België verblijft en geen geldige verblijfsvergunning heeft.
Zijn administratieve situatie stond daarmee rechtstreeks tegenover zijn medische en sociale behoefte aan opvang. Zonder financiële hulp kon geen instelling worden gevonden waar hij na zijn ontslag uit het ziekenhuis terechtkon.
OCMW moet een plaats zoeken en alle kosten betalen
De arbeidsrechtbank in Brussel vernietigde in februari 2024 de beslissing van het OCMW. De rechter erkende dat de man absoluut niet naar Marokko kon terugkeren zolang hij in het ziekenhuis of een gespecialiseerde instelling verbleef. Het OCMW ging tegen dat deel van het vonnis niet in beroep.
Het Brusselse arbeidshof ging in zijn arrest van 26 augustus 2025 nog verder. Volgens het hof is een oplossing dringend nodig, omdat het ziekenhuis de man alleen vasthoudt bij gebrek aan een alternatief. Het OCMW moet nu samen met de Kliniek Sint-Jan zoeken naar een rust- en verzorgingstehuis, een psychiatrisch verzorgingstehuis of een andere instelling die bij zijn gezondheidstoestand past.
Daarnaast moet het OCMW de verblijfskosten betalen. Ook de medische en farmaceutische uitgaven die met de opvang samenhangen, komen voor rekening van de sociale dienst.
De bewindvoerster had gevraagd om de man 82,31 euro per dag toe te kennen. Het arbeidshof wees dat bedrag af, omdat de hoogte onvoldoende was onderbouwd. Als er bij zijn ontslag uit het ziekenhuis nog geen geschikte plaats is gevonden, moet het OCMW hem wel financiële hulp geven die overeenkomt met het leefloon voor een alleenstaande.
Op Bladna.nl: Belgische OCMW waarschuwt: "Te lang in Marokko? Dan stopt je uitkering direct"
De uitspraak laat zien dat een onregelmatig verblijf de hulpverplichting van een OCMW niet onder alle omstandigheden opheft. In dit geval weegt de noodzaak om dakloosheid te voorkomen zwaar mee.
Ruim 50 jaar na zijn aankomst in België heeft de Marokkaan nog altijd geen verblijfsvergunning. Het OCMW mag zich daar volgens het arbeidshof echter niet toe beperken en moet nu een concrete en betaalde opvangoplossing vinden.