Zoeken

Amine Leknoun: politiekogels werden hem fataal

25 juni 2023 - 11:40 - Wereld

©

Op 30 augustus 2022 kreeg Zineb Kerrad een onverwacht bezoek dat haar leven helemaal op zijn kop zette. Vijf politieagenten kwamen haar die dag vertellen dat haar 23-jarige zoon, Amine Leknoun, was doodgeschoten door een lid van de anticriminaliteitsbrigade van Tourcoing (BAC) in Frankrijk.

De politieagent beweerde aanvankelijk dat hij schoot uit zelfverdediging omdat hij werd bedreigd door de vluchtauto van Amine, maar zijn versie werd vervolgens ondermijnd door het forensisch onderzoek. "Een heel gezin is verwoest", zegt Zineb aan Libération, verwijzend naar de diepe band tussen haar kinderen.

Lees ook: Brussel: onderzoek naar politiegeweld na wedstrijd Marokko-Frankrijk

Amine groeide op in Potennerie, een volkswijk van Roubaix in Noord-Frankrijk en had de school vroegtijdig verlaten om werk te zoeken, vertelt zijn broer Mohamed. De jongeman had een strafblad, maar zijn zus Loubna wijst op de veranderingen in zijn gedrag nadat hij 18 werd. Op het moment van zijn dood was ze aan het bevallen van haar eerste kind, een vreugde die ontluisterd werd door de familietragedie.

De familie Leknoun is kapot van het gebrek aan empathie en aandacht van de betrokken instanties na de dood van Amine. Het stadhuis van Roubaix, de openbare aanklager en de lokale politie hebben geen contact met hen opgenomen. "De onderzoeksrechter weigerde ook om ons te zien of toegang te geven tot het onderzoek. Ze zei dat ze bang was voor represailles tegen de politieagent", zegt Loubna. Na meer dan zes maanden kreeg de familie eindelijk een hoorzitting in maart 2023. Zineb wacht nu op de confrontatie met agent Amaury D., die werd aangeklaagd voor "mishandeling met de dood tot gevolg".

Lees ook: België: broer doodgereden Mehdi wint Prijs voor Mensenrechten

Amine werd begraven in de Marokkaanse stad Oujda, de geboortestad van zijn vader. Het was een moeilijke keuze voor de familie, ze hadden hem liever dicht bij hen in Roubaix gehouden. Zineb vertelt dat ze met Amine praat "alsof hij er nog is". De pijn is ook voor Loubna nog steeds zeer aanwezig. Ze zegt dat ze wordt achtervolgd door een angst voor politiecontroles. "Ik stel me nu altijd hetzelfde tafereel voor: politieagenten die achter me aanrijden als ik ’s avonds laat thuiskom van het werk, me controleren en me neerschieten".

Bladna.nl