Belgische Marokkaan vervolgd voor moord op baby

Thea Gramtine, een 2-jarige baby, is op 10 november 2005 overleden in het ziekenhuis nadat Mounir Kiouh, de nieuwe partner van haar moeder, haar fatale slagen had toegebracht in het appartement van het gezin in Namen. Jennifer Devos was niet aanwezig op het moment van de gebeurtenissen. De afgelopen 15 jaar hebben zij en haar familie gevochten voor gerechtigheid. Mounir Kiouh werd in 2011 door de correctionele rechtbank van Namen veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf. Maar justitie achtte het toen niet nodig om zijn onmiddellijke arrestatie te bevelen tijdens de hoorzitting. Mounir Kiouh tekende beroep aan en verdween in het niets. Enkele maanden later bevestigde het Hof van Beroep van Luik de veroordeling in afwezigheid van de beschuldigde, die op dat moment al naar Marokko was vertrokken.

De familie van de kleine Thea voelt zich "in de steek gelaten door het Belgische rechtssysteem" waarin ze "geen vertrouwen meer hebben". Mounir Kiouh dacht dat hij ermee weg was gekomen, omdat Marokko zijn onderdanen niet uitlevert. Volgens het Marokkaanse gerechtelijk wetboek kan echter iedere Marokkaan die in het buitenland een misdrijf heeft begaan en zich op het grondgebied van het koninkrijk bevindt, daar worden vervolgd, op voorwaarde dat het vonnis niet onherroepelijk is. Jennifer Devos en haar familie namen kennis van deze mogelijkheid en gingen in 2019 naar Tetouan om een klacht in te dienen. Kiouh werd gearresteerd, beschuldigd van moord op een minderjarig kind, en vervolgens opgesloten. "Als hij niet was gearresteerd, had hij dit jaar naar België kunnen terugkeren vanwege de verjaringstermijn."

"We hebben moeten betalen om een kopie van de documenten te krijgen, alvorens dit dossier dat 20 kilo weegt en uit 3000 bladzijden bestaat, aan de Marokkaanse gerechtelijke autoriteiten te kunnen overhandigen," vertelde de familie van het slachtoffertje aan L’Avenir. Het proces tegen Mounir Kiouh, 40 jaar oud, is van start gegaan voor de rechtbank van Tetouan. De familie betreurt dat zij niet in Marokko aanwezig kunnen zijn om de hoorzitting bij te wonen omdat er geen vluchten beschikbaar zijn omwille van de corona-pandemie. "Wij betreuren het dat wij niet kunnen gaan, maar wij zouden graag willen dat eindelijk recht wordt gedaan en dat het proces niet met enkele maanden wordt uitgesteld. We willen ook dat hij toegeeft wat hij gedaan heeft, ook al denken we dat hij nooit zal toegeven onze kleine Thea te hebben vermoord. Hij heeft geen empathie. Zelfs toen we hem autopsiefoto’s lieten zien, draaide hij ze om alsof hij de krant las..."

"Ik denk niet dat ik ooit klaar zal zijn met rouwen. Ik leef de hele tijd met dit schuldgevoel. Ik zal het nooit vergeten, maar ik zou opgelucht zijn wetende dat hij zou boeten voor wat hij gedaan heeft, dat hij gestraft zou worden voor wat hij deed. Alles wat ik wil is dat hij in de gevangenis blijft, om de maximale straf uit te zitten die mogelijk is voor het vernietigen van een hele familie. Er wordt vaak gezegd dat tijd de pijn verzacht, maar dat is niet zo. Ik voel zoveel verdriet. Maar ik wens hem niet dood, het zal mijn baby niet terug brengen," zei Thea’s moeder.