De man werd in 1991 geboren in Meknes en kwam op 2 februari 2019 Frankrijk binnen met een Schengenvisum voor kort verblijf. In december van datzelfde jaar begon hij in de kapperssector te werken.
Op Bladna.nl: Autoriteiten teruggefloten: Marokkaanse kok krijgt direct verblijfsvergunning
Zijn loonstroken tonen eerst deeltijds werk tot december 2021. Van januari 2022 tot maart 2023 werkte hij voltijds. In juni 2023 kreeg hij een contract voor onbepaalde tijd, opnieuw in dezelfde sector.
Op 17 november 2023 vroeg hij bij de prefectuur van Pas-de-Calais een uitzonderlijke toelating tot verblijf aan. Hij deed dat in eerste instantie op grond van zijn privé- en gezinsleven. Als alternatief vroeg hij regularisatie als werknemer.
De prefectuur wees de aanvraag op 24 februari 2025 af. De Marokkaan kreeg een bevel om Frankrijk binnen dertig dagen te verlaten. Hij stapte daarop naar de rechter en vroeg om de beslissing te vernietigen en de overheid te verplichten hem een verblijfskaart te geven.
Frans-Marokkaans akkoord van 1987 centraal in dossier
In zijn vonnis van 28 oktober 2026 herinnert de bestuursrechter van Lille eraan dat het Frans-Marokkaanse akkoord van 9 oktober 1987 de voorwaarden regelt voor de afgifte van verblijfskaarten als werknemer aan Marokkaanse staatsburgers.
Daardoor kan de kapper zich voor een regularisatie als werknemer niet rechtstreeks beroepen op artikel L. 435-1 van het Franse wetboek inzake toegang en verblijf van vreemdelingen.
De prefectuur behoudt wel de mogelijkheid om uitzonderlijk een verblijfsvergunning te geven na beoordeling van de persoonlijke en professionele situatie.
In dit dossier onderzochten de rechters de professionele integratie van de kapper. Ze bekeken zijn loonstroken en de verklaringen van zijn broer en zijn neef, die getuigen van nauwe familiale banden.
Maar de rechtbank houdt ook rekening met andere elementen. De Marokkaan is ongehuwd. Hij heeft niemand in Frankrijk ten laste. Een deel van zijn familie woont nog in Marokko. Bovendien verbleef hij tot zijn 28e in het koninkrijk.
Volgens de rechtbank vormen zijn werkervaring en persoonlijke banden in Frankrijk daarom geen uitzonderlijke omstandigheden die zijn regularisatie noodzakelijk maken.
De man bestreed ook een negatief advies van de Franse diensten voor buitenlandse arbeidskrachten. Volgens de rechters had de prefectuur haar beslissing echter op meerdere elementen gebaseerd. Ook zijn argument dat zijn recht op eerbiediging van zijn privé- en gezinsleven werd geschonden, wordt verworpen.
Op Bladna.nl: Baas moet zaak sluiten als Marokkaan wordt uitgezet: rechter grijpt in
De bestuursrechter verwerpt uiteindelijk het volledige beroep. De weigering van de verblijfsvergunning en het uitzettingsbevel van 24 februari 2025 blijven bestaan, net als de termijn van dertig dagen om vrijwillig te vertrekken. Ook het verzoek om de prefectuur te verplichten hem een verblijfskaart te geven of zijn dossier opnieuw te onderzoeken wordt afgewezen.