Woningnood Amsterdam: "Ouders gaan maandenlang naar Marokko om rust te krijgen van hun volwassen kinderen"

De 56-jarige Hamida is moeder van drie kinderen, waaronder een 33-jarige zoon die nog steeds samen met haar woont. Hij droomt van een eigen stekje, maar valt zoals veel andere Amsterdamse jongeren uit de boot. "Het samenwonen is fijn, maar hij moet zelfstandig worden. Hij is 33 jaar en hij kan niet altijd thuis blijven wonen" aldus Hamida in een gesprek met Bouw Woon Leef, het videoplatform van AT5 over wonen in de Metropoolregio Amsterdam.

Lees ook: Verhuurders in Nederland: woondiscriminatie bestrijden verplicht

Onlangs kreeg haar zoon na jarenlang op de wachtlijst te hebben gestaan een woning toegewezen, maar hij liep deze mis omdat hij inmiddels te veel verdient. "Voorlopig heeft hij geen kans op een sociale huurwoning en verdient hij ook echt niet genoeg om te huren in de vrije sector", zegt zijn moeder. En hij is niet de enige die noodgedwongen in zijn ouderlijk huis moet blijven wonen. "Ik hoor het vaker van andere moeders in de buurt. Sommige ouders hebben zelfs vier, vijf kinderen thuis die wel willen, maar niet kunnen verhuizen."

Lees ook: Controverse over ’Omar en Samira’-poster in Nederland

Maar als je ouder wordt verwacht je dat je kinderen het huis verlaten, zegt Hamida. "Ik ken ook ouders die gaan maandenlang naar Marokko om even rust te krijgen van hun volwassen kinderen in huis." Ook de onzekerheid over de toekomst van je kinderen is zwaar. "Je wilt niet 40 jaar de verzorgende moeder zijn. Maar het meest pijnlijk vind ik nog de gedachte: Wat als wij er niet meer zijn? Wat dan?" Volgens haar moeten de gemeente en de overheid dringend actie ondernemen. "Ze moeten helpen. De jongeren moeten ook verder met hun leven. Ze zitten nu vast. Als je een goede opleiding hebt afgerond en hard werkt, waarom kun je dan nergens wonen? Het voelt als een straf als je niet valt onder sociale huur."