Aan het einde van de basisschool kreeg Meriëm een vmbo-advies. Zelf dacht ze meer aan te kunnen, maar ze durfde het oordeel van haar leraar niet tegen te spreken.
Op Bladna.nl : "Mik niet te hoog" : zo werd Karim in Nederland onderschat, nu is hij zelf leraar
Een niveauonderzoek op de middelbare school wees al snel uit dat ze havo aankon. Ze kwam in een gemengde vmbo-havoklas terecht en wist na twee jaar volledig naar havo door te stromen.
"Dat advies heeft me enorm aan mezelf doen twijfelen", vertelde ze in een portret van RTL Nieuws uit februari 2025.
Meriëm groeide op in een overwegend christelijk dorp. In haar klas was ze het enige meisje met een hoofddoek. Wanneer ze goede cijfers haalde, kreeg ze daar soms opmerkingen over. Ze vertelt dat ze daardoor zelfs bewust antwoorden onvolledig liet om niet opnieuw de aandacht te trekken.
Pas op haar 27e valt alles op zijn plaats
Toen Meriëm op 27-jarige leeftijd ontdekte dat ze hoogbegaafd is, veranderde haar kijk op haar eigen schoolloopbaan. Veel situaties die ze eerder niet begreep, kregen plotseling een verklaring. Haar eerste vraag was waarom niemand haar capaciteiten als kind had opgemerkt.
Ook haar relatie met haar naam laat zien hoe sterk de wens om erbij te horen was. Haar oudere broer had volgens haar moeite om werk te vinden met een Arabisch klinkende naam. Meriëm besloot zichzelf daarom Mirjam te noemen. Jarenlang kende haar omgeving haar onder die Nederlandse naam. Pas eind 2024 besloot ze opnieuw Meriëm te gebruiken.
Een onderzoek van SCALIQ onder 6409 cognitieve beoordelingen sluit aan bij een deel van haar ervaring. Bij vergelijkbare intelligentiescores zaten kinderen met als Arabisch geclassificeerde namen gemiddeld ongeveer een halve onderwijsrichting lager dan kinderen met Europese namen. Het onderzoek toont dat verschil aan, maar stelt niet vast welke oorzaken er precies achter zitten.
Op Bladna.nl : Geboren, getogen en succesvol, maar Marokkaanse Nederlander toch niet geaccepteerd
Meriëm werkt tegenwoordig zelf met hoogbegaafde kinderen, ouders en scholen. Daarbij ontmoet ze ook biculturele kinderen van wie de mogelijkheden volgens hun familie te laag zijn ingeschat. Ze probeert scholen te helpen zulke leerlingen eerder te herkennen en beter te begeleiden.