Verplegers verlaten Marokko massaal vanwege gebrek aan valorisatie

"Als we in mijn ziekenhuis de vraag stellen hoe mensen zichzelf zien over tien jaar, dan antwoorden ze allemaal dat ze weg willen", vertelde Oumaïma, een 24-jarige verpleegster uit Casablanca, aan radio-canada. Van de 456 verpleegsters die zijn aangeworven voor een bijscholing in het kader van een nieuw aanwervingsprogramma voor 1000 verpleegsters in Quebec, komen er 180 uit Marokko. Het gebrek aan erkenning van het beroep, het enorme verschil in beloningen van artsen in vergelijking met dat van verpleegkundigen en de slechte arbeidsomstandigheden, zijn de belangrijkste factoren die Marokkaanse verpleegkundigen ertoe aanzetten om het koninkrijk te verlaten. Oumaïma verdient bijvoorbeeld 6500 dirham (852 dollar) per maand in de openbare sector. Ze is ook één zondag per maand van wacht, wat haar aan het eind van het jaar 98 dirham (13 dollar) per dag oplevert. Maar haar overuren worden niet betaald.

Lees ook: Marokkaanse klinieken zoeken Filipijnse verpleegsters

Zakariae Taabani, provinciaal secretaris van de UMT, de grootste Arbeidsbond in Marokko, is bekend met deze trieste realiteit. "Na vier of vijf jaar ervaring willen ze ergens anders heen", legt hij uit. Van de 60 verpleegsters in een ziekenhuis in Casablanca, deden 13 onlangs een aanvraag om naar Canada te emigreren en ze mogen ook daadwerkelijk vertrekken. Volgens officiële cijfer telt Marokko 30.000 verplegers en is er een tekort van 65.000 zorgmedewerkers. De UMT spreekt echter van een tekort van 100.000 verpleegkundigen. Ter plaatse is de situatie bitter. "We hebben één dokter per 60.000 inwoners", zegt Fedoua Bouhou, een activiste uit Tarmigte, bij Ouarzazate, in het zuidoosten van Marokko.

Lees ook: Quebec werft Marokkaanse verpleegsters aan

Hoe kan het tekort aan zorgmedewerkers worden opgelost in een periode waarin Marokko de zorgverzekering wil uitbreiden tot de gehele bevolking? "Om dit koninklijke project te doen slagen, heb je mannen en vrouwen nodig!" stelt arts en professor, Jaâfar Heikel. "Het volstaat niet om geld en infrastructuur ter beschikking te stellen. Wie gaat er voor de patiënten zorgen als een groot deel van hen vertrekt?" Hij voegde eraan toe dat het niet voldoende is om meer artsen en verpleegkundigen op te leiden en roept op tot een goede planning. "Ze moeten naar ons luisteren en de werkomstandigheden van verpleegsters verbeteren, zodat ze zich hier goed voelen". Emigreren is volgens vakbondsvertegenwoordiger Zakariae Taabani geen gemakkelijke keuze voor deze verpleegkundigen. "Als ze zich hier beter voelden, waren ze gebleven", zegt hij.