Faiza Oulahsen belangrijke stem in klimaatprotest

Ondanks de enorm slechte staat van het klimaat blijft Faiza Oulahsen een positieve boodschap uitdragen. Ze gelooft nog steeds dat we verandering kunnen brengen door samen in actie te komen. Om zichzelf te beschermen kijkt Oulahsen niet meer zo vaak naar alle artikelen die over klimaatverandering worden geschreven. Want ze maakt zich veel zorgen over de toekomst van haar tweejarige zoontje. Toch slaagt ze erin om dit gevoel om te zetten in harde actie, schrijft Vrij Nederland.

Lees ook: Greenpeace-activiste Faiza Oulahsen komt vrij na amnestie Rusland

Oulahsen ging in 2011 aan de slag bij Greenpeace. Ze kwam in haar eerste jaar al meteen in een Russische gevangenis terecht, nadat ze actie voerde tegen het boren van olie in het kwetsbare noordpoolgebied in Rusland. Ze riskeerde een jarenlange gevangenisstraf maar kon de Sint-Petersburgse gevangenis na twee maanden verlaten. Vandaag combineert ze die harde acties met gesprekken met politici of ceo’s van grote bedrijven om compromissen sluiten. Het klimaatdebat onderging sindsdien ook een grote evolutie. "Voor mij persoonlijk begon het in 2009, bij de Klimaatconferentie in Kopenhagen. Dat was één grote mislukking. De politieke wil was er niet. Iedereen lag met elkaar in de clinch. En de klimaatbeweging communiceerde daar heel negatief over: Copenhagen failed. Als je je als burger druk maakte over klimaatverandering, werd je daardoor nog moedelozer. Het was zo ontmoedigend, dat klimaat volledig van de agenda verdween, uit de politiek en de media."

De jaren 2009-2014 werden hoogtijdagen voor olie en gas met gigantische winsten voor oliemaatschappijen. Maar rond 2014 zakte de prijs door die overproductie in elkaar en werden veel projecten afgeblazen. Daarna begon wind- en zonneenergie het goed te doen en veranderde ook ons beeld rond duurzaamheid. Maar de marktontwikkelingen hebben niet op zich gezord voor de ommezwaai in het klimaatdebat. "Ik geloof dat kenteringen nooit één of twee oorzaken hebben. Het is een combinatie van verschillende dingen. We hadden een aantal jaren hitterecords op rij. Er waren extreme stormen zoals Super Typhoon Haiyan, een van de sterkste stormen ooit, die meer dan vijfduizend levens kostte op de Filipijnen. Super Storm Sandy raasde over New York, waar veel belangrijke kiesdistricten zijn. Met deze extreme weersfenomenen kwam het besef: dit is wat klimaatverandering met ons kan doen," aldus Oulahsen.

In 2014 en 2015 kwamen de eerste grootschalige klimaatprotesten op enzagen steeds meer studies over de prijs van klimaatverandering het licht. Dat leidde in 2015 tot het Klimaatakkoord van Parijs. De belangrijkste les die de klimaatbeweging heeft geleerd is dat we positief moeten blijven communiceren. "Er kwam vorig jaar een klimaatwetenschapper bij Nieuwsuur die zei: anderhalve graad gaan we niet meer halen. Je zegt dan tegen mensen: het heeft geen nut als je iets doet, je stem verheft of iets duurzaams doet, geef het maar op", zegt ze.

Lees ook: Nachtzoen van Faiza Oulahsen

De klimaatstrijd is volgens haar ook een vorm van klassenstrijd. "We leven in een wereld waarin de één profiteert ten koste van de ander. Die ander is vaak arm, vrouw, en/of van kleur. Het is een systeem dat roofbouw pleegt op onze natuur, onze grondstoffen. Dat bossen vernietigt, oceanen leegvist. Het failliet ervan heet klimaatverandering." De roots van Oulahsen liggen in Marokko, waar door klimaatverandering steeds vaker en extremere droogtes optreden. Het watertekort heeft een rechtstreekse impact op het dagelijkse leven van mensen in het koninkrijk. Dus als iemand haar vertelt dat milieu een luxeprobleem is, wijst ze er graag op dat je dat alleen maar kan zeggen vanuit een positie van privilege. "Als je sociaaleconomisch geprivilegieerd bent kun je ervoor kiezen om je met milieuproblemen bezig te houden. Als je arm bent en in het mondiale zuiden woont heb je die keuze niet: milieuproblemen dringen zich vroeg of laat aan je op. Dan is milieu is geen luxeding maar een dagelijkse realiteit."