Wie zit achter de aanslagen van 16 mei 2003 in Casablanca?

De Marokkaanse islamisten in het algemeen en de PJD in het bijzonder, waren in de tijd met de vinger gewezen door politici en hooggeplaatsten, met inbegrip van Mohamed El Yazghi en Mohamed Bouzoubaa, die voor de ontbinding van de PJD hadden gepleit.

Driss Benali, voorzitter van de NGO "Alternatives", had toen zelfs geclaimd dat de PJD aan de aanslagen had deelgenomen, omdat de partij een toespraak van haat en uitsluiting had. De onderzoeker meende toen dat de verdwijning van de PJD de Marokkaanse politieke scène zou moderniseren.

Koning Mohammed VI had de ontbinding van de islamistische partij, tegen het advies van zijn naasten, geweigerd. Dat meldde in 2009 Abdelilah Benkirane, wiens partij zijn eerste echte politieke crisis kende.

De huidige minister van Justitie Mustapha Ramid, toen advocaat van een aantal Salafist-sjeiks waaronder Mohamed Fizazi, Hassan Kettani en Abu Hafs, had voor het Hof van beroep van Casablanca aangevoerd dat de veroordeling van zijn cliënten ongegrond was, omdat zij twee maanden voor de aanslagen van 16 mei 2003 waren aangehouden.

Mohamed Amari, één van de zelfmoordterroristen die zijn bom niet had laten ontploffen, had op zijn proces gezinspeeld over het feit dat de echte daders van de aanslagen nog vrij rondliepen.

Net voordat hij tot Premier benoemd werd, had Abdelilah Benkirane ook twijfels geuit over de echte daders van de aanslagen waarbij 45 mensen omkwamen. Hij had toen verwezen naar de bomaanslag op hotel Atlas Asni in Marrakech in 1994.

Sindsdien hebben de Marokkaanse islamisten in ieder geval hun positie heroverwogen. De PJD werd uitgenodigd om een echte voorstelkracht te worden en zijn religieuze toespraak te distantiëren van zijn de politieke toespraak.