Crisis bij Afrikaanse voetbalbond na onthullingen over finale Marokko-Senegal

De bijeenkomst in het hoofdkantoor werd getekend door de afwezigheid van enkele prominente figuren, onder wie Fouzi Lekjaa en secretaris-generaal Véron Mosengo Omba. De druk op Motsepe was sterk; hij besteedde vier uur aan het bespreken van het Marokkaanse toernooi, terwijl negen andere agendapunten noodgedwongen bleven liggen. De onvrede binnen het uitvoerend comité leidde tot een moeizaam gesprek over de huidige koers van de federatie.

Op Bladna.nl : Ongelooflijke ironie van de CAF: eerst sancties tegen Marokko, pas daarna de regels hervormen!

Tijdens de vergadering kwamen opmerkelijke feiten over de arbitrage aan het licht. De voorzitter van de scheidsrechterscommissie, de Congolees Safary, verklaarde dat de administratie van de bond de wedstrijdofficials had aangewezen zonder zijn betrokkenheid. Bovendien gaf hij aan dat er instructies waren gegeven om Senegalese spelers die het veld verlieten niet te bestraffen met een gele kaart. Deze keuze werd volgens hem gemaakt om te voorkomen dat de finale definitief gestaakt zou moeten worden, wat een reglementaire afwijking betekende om de voortgang van de wedstrijd te waarborgen.

Naast de kritiek op de arbitrage eisten diverse bestuursleden hervormingen in de top van de organisatie. Er werd aangedrongen op het vertrek van de secretaris-generaal vanwege een gebrek aan overleg bij belangrijke besluitvorming. Ook de lopende zaken rondom Samuel Eto’o en zijn eerdere schorsing zorgden voor extra wrijving. Vanwege de gespannen sfeer besloot Motsepe de vergadering voortijdig af te breken en de meest complexe juridische kwesties door te verwijzen naar het Hof van Arbitrage voor de Sport.

Op Bladna.nl : Afrikaanse voetbalbond snoert klagend Senegal de mond voor Marokko-finale

In een aansluitende persconferentie probeerde de voorzitter de blik op de toekomst te richten. Hij bevestigde dat de Afrika Cup 2027 volgens plan zal plaatsvinden in Oost-Afrika en deelde plannen voor een toekomstige uitbreiding van het toernooi naar 28 deelnemende landen. Hoewel deze aankondigingen bedoeld waren om rust te creëren, blijven de vragen over de interne structuur en de gebeurtenissen tijdens de afgelopen finale de organisatie voorlopig achtervolgen.