Marokkanen in Nederland: "Ook Marokko voelt niet thuis"
De band tussen Marokkanen in Nederland en Marokko verandert ingrijpend. Waar het land voorheen het centrale thuis was, voelen nieuwe generaties zich er steeds minder op hun...
Ze kwamen naar Nederland om te werken en gingen er vaak vanuit dat ze later naar Marokko zouden terugkeren. Zes decennia later vertelt een nieuwe tentoonstelling in Den Haag hoe dat tijdelijke verblijf voor veel arbeidsmigranten uiteindelijk veranderde in een nieuw thuis voor meerdere generaties.
De tentoonstelling "60 jaar arbeidsmigratie in Nederland" opent op vrijdag 30 oktober aan het Lange Voorhout in Den Haag. Burgemeester Jan van Zanen verricht de opening. Aan de hand van historische foto’s en persoonlijke getuigenissen worden de verhalen van zestig mensen verteld.
Op Bladna.nl: Marokkanen in Nederland: een generatie zonder vader
Na de Tweede Wereldoorlog ontstond in Nederland een groot tekort aan arbeidskrachten. Bedrijven haalden eerst werknemers uit landen als Italië, Spanje en Griekenland. Later kwamen ook grote groepen uit Turkije en Marokko. Zij vonden werk in onder meer fabrieken, havens, de metaalindustrie en de scheepsbouw, meldt Dagblad070.
Nederland sloot in 1969 een officieel wervingsverdrag met Marokko. De Marokkaanse migratie was toen echter al begonnen. Een deel van de arbeiders kwam buiten de officiële werving om naar Nederland, bijvoorbeeld op eigen initiatief of met hulp van familieleden die er al verbleven. Het Nationaal Archief bevestigt dat vooral onder Turkse en Marokkaanse arbeidsmigranten deze alternatieve route veel voorkwam.
De term "gastarbeider" weerspiegelde het idee dat deze werknemers maar tijdelijk in Nederland zouden blijven. Voor veel Marokkaanse mannen bleef het leven aanvankelijk ook sterk op het geboorteland gericht. Ze werkten in Nederland, stuurden geld naar hun familie en verwachtten later terug te keren.
Dat veranderde geleidelijk. Na de economische crisis van de jaren zeventig stopte Nederland met het actief aantrekken van buitenlandse werknemers. Tegelijkertijd werd gezinshereniging steeds belangrijker. Echtgenotes en kinderen die jarenlang in Marokko waren achtergebleven, kwamen naar Nederland om opnieuw met hun vaders en echtgenoten samen te leven.
Daarmee ontstonden gezinnen waarvan de kinderen en later ook kleinkinderen volledig in Nederland opgroeiden. De oorspronkelijke terugkeerplannen verdwenen bij veel families naar de achtergrond. Ook de relatie met Marokko veranderde vervolgens per generatie, waarbij het geboortedorp voor jongere Marokkaanse Nederlanders steeds vaker een herinnering van hun grootouders werd.
Op Bladna.nl: Marokkaanse-Nederlanders: "Marokko in het hart, niet in de portemonnee"
De tentoonstelling wil juist die ontwikkeling zichtbaar maken. Dertig voormalige arbeidsmigranten uit zes landen, waaronder Marokko, worden geportretteerd naast dertig Nederlanders die destijds met hen te maken hadden, zoals collega’s, werkgevers, leraren, ambtenaren en vrijwilligers. Samen vertellen zij hoe een migratie die als tijdelijk begon uiteindelijk een blijvend onderdeel werd van de Nederlandse geschiedenis.
Lees meer
De band tussen Marokkanen in Nederland en Marokko verandert ingrijpend. Waar het land voorheen het centrale thuis was, voelen nieuwe generaties zich er steeds minder op hun...
De sterke financiële band tussen Marokkaanse Nederlanders en hun land van herkomst verandert drastisch per generatie. Nieuw onderzoek uit Den Haag toont aan dat geldoverdrachten...
De Marokkaanse gemeenschap in Nederland is veel minder homogeen dan vaak wordt aangenomen. Onderzoek toont aan dat verschillen in regionale herkomst, generatie, religie en de...
Generaties Marokkaanse Nederlanders kennen het beeld: een volgepakte auto, dagen onderweg en duizenden kilometers rijden om de familie in Marokko te bezoeken. Maar dat zomerse...
Voor Marokkaanse gezinnen in Nederland was de jaarlijkse reis naar Marokko decennialang het hoogtepunt van het jaar. Door de generatiewisseling is de betekenis van deze...
