Rusland zou oorlog Marokko-Algerije willen uitlokken

"Terwijl de wereldaandacht terecht op Oekraïne is gericht, bereidt Rusland zich misschien al voor op zijn nieuwe stap, niet naar het oosten, maar naar Zuid-Europa. Er zijn zojuist Russische versterkingen naar het oostelijk Middellandse Zeegebied gestuurd, waaronder minstens twee aanvalsduikboten en twee vlootformaties. Op dit ogenblik kan dit rampscenario krankzinnig lijken, maar we mogen niet vergeten dat wat nog niet zo lang geleden ondenkbaar leek in Oekraïne, vandaag voor onze ogen gebeurt", aldus de professor geschiedenis van het Midden-Oosten aan Sciences Po Parijs, in een artikel op zijn blog dat hij voor de krant Le Monde publiceerde.

Lees ook: Oorlog Oekraïne-Rusland: Marokko bezorgd

"De plannen van Moskou omvatten mogelijke bases in het oosten van Libië en zelfs de optie om via Algerije Marokko binnen te vallen in geval van een conflict", voegt hij eraan toe. Jean-Pierre Filiu benadrukt dat de Russische president Vladimir Poetin "het meest heeft geprofiteerd van de besluiteloosheid van de Verenigde Staten en hun Europese bondgenoten in Syrië. Zo werd hij aangemoedigd om een oorlogszuchtige houding tegenover Kiev aan te nemen".

Volgens de expert "staat niets een escalatie van de Oekraïense crisis in de weg, om ook gevolgen te hebben in het Middellandse Zeegebied. Moskou wil immers gebruik maken van zijn macht om deze twee brandhaarden met elkaar te verbinden, terwijl de leiders in het Westen deze nieuwe situatie traag aanpakken". De deskundige brengt een feit in herinnering: de aftocht uit Syrië van de vroegere Amerikaanse president Barack Obama in augustus 2013, nadat Bashar al-Assad de door rebellen bezette voorsteden van Damascus met chemische wapens had gebombardeerd. Door deze terugtrekking "was Poetin ervan overtuigd dat Washington niet krachtig zou ingrijpen bij de invasie van de Krim die zes maanden later begon". Met de annexatie van deze Oekraïense provincie op zak, keerde het Kremlin terug naar het Syrische toneel, deze keer met een rechtstreekse tussenkomst om het Assad regime te steunen. Het "Kremlin gebruikte dit offensief om zijn aanwezigheid in Syrië uit te breiden in de oostelijke Middellandse Zee, met de uitbouw van een marinebasis in Tartus die werd gecompleteerd met een luchtmachtbasis bij Latakia".

Lees ook: Marokkaanse studenten in Oekraïne schuilen in metrostations

De Russische leider heeft ook gebruik gemaakt van de groeiende spanningen tussen Turkije en de rest van de NAVO over Syrië, aldus Jean-Pierre Filiu, die erop wees dat Rusland en Turkije zijn uitgegroeid tot partners door het uitvoeren van operaties in Libië, "altijd ten koste van Washington en zijn bondgenoten". In aanvulling op zijn inspanningen om "de strategische posities van het Westen in Syrië en Libië te ondermijnen", had Rusland ook "onconventionele oorlogstechnieken gebagatelliseerd die schadelijk zijn gebleken in Oekraïne", vervolgde hij, "hetzij door het gebruik van huurlingen van het Wagner-type, hetzij door systematische desinformatiecampagnes".

"In elk van deze aspecten is het planmatige karakter van de Russische acties merkwaardig, gezien het kennelijke onvermogen van Washington en de Europese grootmachten om zich aan zo een vijandige context aan te passen. Poetin staat op twee benen, een Europese en een mediterrane, terwijl zijn tegenstanders vasthouden aan een schizofreen verschil tussen Oekraïne en de Middellandse Zee", vat Jean-Pierre Filiu samen.