Ontvoerd als baby: Antwerpse Khadija na 45 jaar herenigd met familie

Khadija groeide op in Mohammedia, vlakbij Casablanca, bij adoptieouders die haar een liefdevolle jeugd gaven. "Ik heb een fijne tijd gehad", vertelt ze. “Ik ben opgegroeid als adoptiekind bij twee doodbrave, heel correcte en sociale mensen. Zij zijn inmiddels overleden. Gelukkig moeten ze dit niet meer meemaken, het zou hun hart breken," vertelt Khadija aan Het Nieuwsblad. In 1998 verhuisde ze naar Antwerpen na haar huwelijk. Ze woont nu gescheiden met haar twee dochters in Wilrijk.

Lees ook: Brahim, als baby in Berkane gestolen, op zoek naar identiteit

Het verhaal begint in 1979, wanneer Khadija’s biologische moeder, Halima Fakir, bevalt van een dochtertje, Samira. Na de bevalling moet Halima in quarantaine vanwege geelzucht. Haar schoonbroer, Abdelaziz, vergezelt haar tijdens de bevalling. Kort daarna krijgen Halima en haar man Omar te horen dat hun dochtertje is overleden. "Er werd mijn ouders verteld dat hun dochtertje al was begraven, vertelt Khadija. "Mijn ouders waren nog jong en hebben zich verder weinig vragen gesteld. Kapot van verdriet zijn ze terug naar huis gekeerd."

De realiteit was anders. Abdelaziz had Samira ontvoerd en verkocht aan de vrouw van zijn beste vriend. Hoe hij de baby uit het ziekenhuis kon meenemen, is onbekend. De baby kreeg de naam Khadija en groeide op bij haar adoptieouders. "Mijn adoptieouders, die zelf geen kinderen konden krijgen, hebben me al op jonge leeftijd verteld dat ik geadopteerd was", zegt Khadija. "Wie mijn biologische ouders waren, hebben ze nooit verteld en ik ben ervan overtuigd dat ze dat ook niet wisten."

Jaren later kreeg Abdelaziz wroeging. Hij vertelde de familie Fakir dat Samira mogelijk nog leefde. Hij had een radio-oproep gehoord van een vrouw dat haar ouders zocht. "Dat was een leugen om te verhullen wat er 45 jaar geleden is gebeurd, ik heb nooit zo’n oproep gedaan."

Lees ook: Marokkaans meisje na 19 jaar met vader in Nederland herenigd dankzij agent

In 2024 gaf Abdelaziz meer details. Hij dacht dat Samira in Mohammedia woonde. "Na 45 jaar vertelde mijn oom Abdelaziz aan mijn ouders dat hij had opgevangen dat ik geadopteerd was, dat ik als twee druppels water op mijn zus leek en dat ik in de buurt van een bekende moskee woonde." Khadija’s zus ging op onderzoek uit en vond via een voormalige vriendin van Khadija haar Facebookprofiel. De gelijkenis was overduidelijk.

Khadija was aanvankelijk achterdochtig, maar na een videocall met haar zus wist ze het zeker. "Ik kan onmogelijk beschrijven hoe ik me voelde: ik was volledig van de kaart, ik kon bijna niet meer ademen, niet meer op mijn benen staan. We hebben uren gebabbeld, en gehuild." Een dag later zag Khadija haar biologische ouders via videocall. Khadija vloog daarop meteen naar Marokko. Op de luchthaven werd ze opgewacht door de hele familie.

Het weerzien was emotioneel voor iedereen. "Mijn moeder heeft twee weken lang amper kunnen eten, mijn vader heeft bijna onophoudelijk gehuild." Haar broers waren woedend op Abdelaziz. De familie deed aangifte bij de politie en Abdelaziz werd gearresteerd, maar later weer vrijgelaten.

Lees ook: Britse vindt na 50 jaar dochter terug die naar Marokko was meegenomen

"Omdat Abdelaziz familie is, willen sommige familieleden het zo laten, hij is ook al 70 jaar. Maar dat is tegen de zin van mijn moeder, zij kan hem niet vergeven en wil dat hij wordt gestraft." Khadija bezocht Abdelaziz. "Ik ben Abdelaziz gaan opzoeken, maar hij blijft alles ontkennen. Tegelijk heeft hij wel duizend keer sorry gezegd, dus het is wel duidelijk wat hij heeft gedaan. Hij is een gebroken man, zijn vrouw is een tijdje bij hem weggegaan en zijn oudste dochter wil niet meer met hem spreken."

Uit respect blijft de familie Khadija haar adoptienaam gebruiken, ook al heet haar zus ook Khadija. "We hebben elkaar nog zo veel te vertellen, zo veel tijd in te halen, maar we doen het rustig aan, zonder iets te forceren of te overhaasten."