Majida arriveerde zeven jaar geleden in Spanje. Ze vond werk als inwonende huishoudelijke hulp bij een gezin en deed er het huishouden, bereidde maaltijden en zorgde voor de kinderen.
Op Bladna.nl: Vrouw laat kinderen in Marokko achter voor werk in Spanje maar belandt op straat
Tegelijk probeerde ze haar verblijfsstatus in Spanje in orde te brengen. Tijdens die administratieve procedure werd bij haar borstkanker vastgesteld. Volgens haar eigen relaas besloot het gezin waarvoor ze werkte haar daarna niet langer in dienst te houden en moest ze ook de woning verlaten.
Daardoor verloor Majida in één keer zowel haar inkomen als haar onderdak. Zonder salaris of andere inkomsten zocht ze hulp bij verenigingen en de sociale diensten van Barcelona. Uiteindelijk kreeg ze een plaats in een sociale residentie. Daar woont ze inmiddels vier jaar. De locatie bevindt zich dicht bij het medisch centrum waar zij haar behandeling krijgt.
Haar verhaal werd op woensdag 11 november gepubliceerd in een onderzoek van El País naar de groepen die het zwaarst worden getroffen door de Spaanse wooncrisis. De krant kijkt daarbij onder meer naar mensen met lage inkomens, jongeren en migranten.
Migranten in Spanje bijzonder hard geraakt door wooncrisis
Een studie van het Valenciaans Instituut voor Economisch Onderzoek, uitgevoerd in samenwerking met de BBVA-stichting, toont grote verschillen tussen bevolkingsgroepen.
Volgens de resultaten die in september 2026 werden gepubliceerd besteedt 25,8% van de huishoudens met een migrant als hoofd van het huishouden meer dan 40% van het inkomen aan huisvesting. Voor de totale Spaanse bevolking bedraagt dat aandeel 9%. Ook jonge huishoudens worden bovengemiddeld zwaar getroffen. Bij hen besteedt 19,6% meer dan 40% van het inkomen aan woonkosten.
De onderzoekers wijzen vooral op de moeilijke toegang tot woningen op de reguliere huurmarkt voor mensen met een laag inkomen.
Op Bladna.nl: Moeilijke levensomstandigheden voor Marokkaans gezin in Spanje
Voor Majida is de kwestie inmiddels veel fundamenteler dan alleen betaalbaarheid. Op haar 67e is ze voor haar onderdak nog steeds afhankelijk van een sociale voorziening. "Voor mij is huisvesting geen kwestie van geld, het is een kwestie van overleven", zegt ze tegen El País.