Iedere maand betalen Ahmed en Fatna hun bank ongeveer 500 euro voor het appartement op de twaalfde verdieping van een woontoren in Ferrara. Sinds februari kunnen ze de woning echter niet meer betreden. Het uit Casablanca afkomstige echtpaar deelt momenteel een tijdelijke woning met een ander gezin. Hun dochter Imane verblijft elders in een opvangvoorziening voor vrouwen in moeilijkheden.
Op Bladna.nl: Vier woningen misgelopen: "Omdat mijn partner Marokkaans is"
Hun verhaal werd opgetekend door het Italiaanse weekblad La Voce di Ferrara-Comacchio. Ahmed kwam in 2001 naar Italië. Twee jaar later volgden zijn vrouw en dochter. Hij werkt bij het openbaar vervoer in Bologna. Daar draait hij onder meer nachtdiensten om de hypotheek en de kosten van de mede-eigendom te kunnen betalen. Fatna werkt deeltijds in Ferrara.
Na enkele jaren als huurders kochten zij in 2005 een appartement in het gebouwencomplex Grattacielo. Op 11 januari van dit jaar eindigde Ahmed zijn werk om twee uur ’s nachts. Hij wachtte op de eerste trein terug naar Ferrara. Toen hij om 4.45 uur bij zijn gebouw aankwam, zag hij de brandweer.
In toren B was brand uitgebroken. Meer dan 200 bewoners moesten worden geëvacueerd. Het gezin van Ahmed woonde in toren A. Veiligheidsproblemen leidden er vervolgens toe dat de autoriteiten besloten uiteindelijk het volledige complex te ontruimen.
Van eigenaars naar noodopvang
Op 12 februari verlieten Ahmed, Fatna en Imane hun eigen appartement. Eerst kregen ze onderdak in een voormalige residentie in San Bartolo. Daar beschikten de drie tot 30 juni over één gezamenlijke kamer. Daarna brachten ze meerdere weken door in een andere tijdelijke accommodatie. Daar hadden ze twee kleine kamers, een minikoelkast en een elektrische oven waarmee ze hun maaltijden konden opwarmen.
Sinds september woont het gezin niet meer samen. Ahmed en Fatna zijn allebei ouder dan 65 jaar. Ze delen momenteel een keuken en badkamer met vier andere mensen. Imane studeert communicatie aan de universiteit van Reggio Emilia en vond onderdak in een andere voorziening.
De sociale diensten hebben de tijdelijke accommodatie van haar ouders enige tijd betaald, met ondersteuning van Caritas. Een duurzame huurwoning vinden blijkt bijzonder moeilijk.
Imane zegt dat zij verschillen in behandeling heeft gezien naargelang de afkomst van de kandidaat. Woningen die volgens haar nog beschikbaar waren wanneer Italiaanse vrijwilligers belden, zouden enkele minuten later plots niet langer beschikbaar zijn zodra buitenlanders contact opnamen. Haar eigen gezin zegt dezelfde problemen te hebben ondervonden.
Imane verwijt de lokale autoriteiten eveneens dat er ondanks de vele stappen van haar ouders nog altijd geen duurzame oplossing is. Ze maakt zich zorgen over de toestand van hun appartement, waartoe zij al maanden geen toegang hebben. Ook weet het gezin niet wat er uiteindelijk met het leegstaande gebouwencomplex zal gebeuren.
Op Bladna.nl: Marokkaans gezin met zes kinderen uit huis gezet, eigenaar woonde zelf in kamer
Na meer dan twintig jaar wonen in Ferrara bezit het gezin dus nog steeds een appartement dat het niet mag gebruiken. Ahmed en Fatna moeten de hypotheek nog ongeveer tien jaar blijven afbetalen en hebben volgens het artikel nog circa 60.000 euro schuld bij de bank. Imane studeert ondertussen op afstand van haar ouders en weet niet wanneer de drie opnieuw onder één dak zullen kunnen wonen.