Spanje vraagt Salma 8000 euro om zoon te laten komen

In een klein verenigingslokaal in de Calle Jazmín in Huelva schudt een zichtbaar geëmotioneerde vrouw handen. Ze is per bus vanuit een nabijgelegen gemeente gekomen om Fátima Ez Zohayry te ontmoeten, voorzitster van de Vereniging van Immigrantenvrouwen in Actie (AMIA).

Op Bladna.nl: Vrouw laat kinderen in Marokko achter voor werk in Spanje maar belandt op straat

De vrouw wordt in een reportage van elDiario.es Salma genoemd om haar identiteit te beschermen. Haar zoon woont nog in Casablanca en verwijt zijn moeder dat ze hem heeft verlaten.

In Marokko werkte Salma 23 jaar als lerares Frans. Na haar scheiding kreeg ze moeite om alleen in de behoeften van haar zoon te voorzien. Uiteindelijk accepteerde ze een landbouwcontract in de Spaanse provincie Granada.

Haar zoon was op dat moment 12 jaar. Salma hoopte hun levensomstandigheden te verbeteren en hem later bij zich in Spanje te kunnen laten wonen.

Twee maanden na haar aankomst kreeg ze haar verblijfsdocumenten. Daarna volgden jaren van verschillende banen. In de zomer werkt ze als keukenhulp in cafés en restaurants. Tijdens de winter gaat ze aan de slag in pakstations voor fruit. Daarnaast verricht ze thuiszorg, vaak zonder te worden aangegeven bij de Spaanse sociale zekerheid.

Volgens Salma betalen sommige werkgevers een deel van haar salaris contant. Ze zegt die omstandigheden te accepteren uit angst om haar baan te verliezen.

Ondertussen groeide haar zoon op in Casablanca. Hij is inmiddels 22 jaar, heeft zijn middelbare school afgerond en weet niet goed hoe hij verder moet. De jarenlange scheiding heeft hun relatie zwaar beschadigd. Tijdens videogesprekken weigert hij soms de camera aan te zetten.

Volgens Salma verwijt hij haar dat ze vertrok en heeft hij haar zelfs verteld suïcidale gedachten te hebben. De moeder vertelt daar geëmotioneerd over en vreest dat de afstand van de afgelopen tien jaar een kloof heeft gecreëerd die ze niet meer kan herstellen.

Een arbeidsbelofte voor maximaal 8000 euro

Salma probeert al jaren haar zoon via een legale procedure naar Spanje te halen. Daarvoor hoopt ze een bedrijf te vinden dat hem een arbeidsbelofte wil geven. Maar naar eigen zeggen stuit ze daarbij op werkgevers en tussenpersonen die geld vragen. Voor het document dat haar zoon nodig zou hebben, zou tot 8000 euro worden gevraagd.

Fátima Ez Zohayry kent dergelijke praktijken. Via AMIA begeleidt ze arbeidsmigranten die te maken krijgen met misbruik en administratieve problemen. Volgens haar is het verkopen van arbeidsaanbiedingen een terugkerend probleem.

Bij de financiële problemen komt ook een gevoel van onveiligheid. Salma zegt racistische beledigingen op straat te horen en vreest misbruik op het werk. Om zichzelf beter te beschermen beweert ze soms tegenover anderen dat ze in Spanje met een echtgenoot en kinderen woont.

Volgens haar maken werkgevers gemakkelijker misbruik van vrouwelijke migranten wanneer ze weten dat de vrouw alleen woont. Op haar 61e omschrijft ze haar leven als een combinatie van werken en isolement.

Haar zoon heeft een tijd overwogen clandestien via Sebta of Melilla naar Spanje te reizen. Hij zag daarvan af omdat hij bang werd voor de gevaren van de oversteek.

Op Bladna.nl: Van aardbeien plukken in Spanje naar eigen baas: Marokkaanse vrouwen starten revolutie

In het kantoor van AMIA spreekt Fátima met Salma in het Darija, legt ze haar mogelijke administratieve stappen uit en biedt ze thee en koekjes aan. Voor Salma blijft uiteindelijk nog één andere mogelijkheid over: als haar zoon niet legaal naar Spanje kan komen, wil zij na tien jaar scheiding terug naar Marokko om opnieuw bij hem te wonen.