"Ik voel me Catalaans, Spaans en Marokkaans"

De 54-jarige Lahcen Boumakhtaf migreerde in 1999 vanuit Marokko naar Tarragona. In die tijd woonden er ongeveer 6000 Marokkanen in de provincie, vandaag zijn dat er meer dan 42.000. "Ik heb de jaren van de economische ontwikkeling meegemaakt. Er waren hier meer mogelijkheden dan in mijn land. Veel mensen kwamen in de bouw werken, maar ook als seizoensarbeider op het land. Je kon zelfs meerdere banen combineren en naar believen van baan veranderen. Het was heel gemakkelijk om het goed te doen," vertelt hij aan Diario de Tarragona.

Lees ook: Tarragona: eerste baby van 2023 is Marokkaans

Lahcen kreeg later gezelschap van zijn vrouw en vierjarige zoon, die inmiddels 23 jaar oud is. "Het is een land van onthaal en zal dat altijd wel blijven. Ik voel me Catalaans, Spaans en Marokkaans, ik heb hier een beter leven opgebouwd", vertrouwt hij de krant toe. Ook al is het sinds de coronacrisis wel moeilijker geworden. "Vroeger verdiende ik 2400 euro per maand. Nu verdien ik 1300 euro. De huur kost me 600 euro, 140 euro voor leningen, 100 euro voor elektriciteit. Ik moet nu zelfs bij vrienden aankloppen voor hulp," aldus Lahcen. Hij vertelt ook dat verschillende landgenoten werkloos zijn geworden, failliet zijn gegaan, uit hun huis zijn gezet en uiteindelijk naar andere landen zijn gemigreerd.

Van 2000 tot 2012 is de Marokkaanse gemeenschap in Tarragona verzevenvoudigd, van 6083 tot 41.440. De migratiestroom gaat ondanks de crisis door, want "er zullen altijd mensen zijn die blijven komen omdat ze naar een beter leven streven", vertelt Lahcen. Hij helpt en adviseert nieuwe Marokkaanse migranten in de provincie die hij niet wil verlaten. "Ik ga hier niet weg. Ik zie mezelf nergens anders, ik hou van Catalonië, ik wil hier blijven en blijven vechten", legt Lahcen uit.

Lees ook: Terug naar Marokko of in Spanje blijven? Hasna’s dilemma

In de eerste helft van 2022 kwamen volgens gegevens van het nationale instituut voor statistiek van Spanje (INE) 1717 mensen uit Oekraïne naar de provincie vanwege de crisis met Rusland. Anderen verlieten Peru en Colombia, op zoek naar stabiliteit en een beter leven. De meeste van hen komen uit landen waar een conflict woedt en vragen asiel aan Spanje.