Aziz uit Lelystad helpt als "buddy" ex-jeugdgedetineerden

Tijdens zijn loopbaan van tien jaar in de jeugdgevangenis in Lelystad, sprak de 38-jarige Abdellaziz Akhath met veel jongeren. "Ik was de groepsleider en deed activiteiten met ze, zoals koken en sporten. Ik was het aanspreekpunt van de afdeling en we werken aan doelen om ze klaar te maken voor hun vrijlating," zegt hij in het AD. In zijn gesprekken met jongeren kwamen vaak dezelfde problemen aan de orde: jongeren lopen vast in de maatschappij en hebben niemand om mee te praten. Dit bracht hem op het idee om een buddycoach-programma op te starten. "Ik stelde voor een buddy-programma op te zetten. Je zoekt een ’buddy’ voor deze jongens, die ze aan de hand meenemen. Zodat ze niet in het diepe vallen. Er werd niks mee gedaan, dus ben ik na tien jaar gestopt om dit programma zelf, op social media, te starten."

Aziz hechtte veel belang aan een goede vertrouwensrelatie met de jongens binnen de jeugdgevangenis. De jongeren die hij helpt mogen hem dag en nacht bereiken als het nodig is. De 25-jarige Mo is één van die jongens, hij zat bijna tien jaar in de jeugdgevangenis voor verschillende delicten. "Ik heb bijna mijn hele jeugd, van mijn 12e tot 22e, vastgezeten. Ik was twaalf jaar en m’n omgeving heeft mij niet goed gedaan. Ik zocht hulp, maar kreeg het niet. Toen ben ik geld op een andere manier gaan ’zoeken’. Het begon met straatroven en mishandeling en deed dat met vrienden van school. Op mijn twaalfde zat ik al vier maanden vast. Ik ben er helemaal niet trots op en vind het achteraf heel erg wat ik mijn familie en vooral die mensen zelf heb aangedaan."

Wanneer Mo vrijkwam uit de jeugdgevangenis wist hij niet hoe het verder moest. "Er was totaal geen nazorg, ze doen helemaal niks. Je moet alles op eigen kracht doen. Het was moeilijk en ik had gelukkig een beetje hulp van mijn vrouw. Maar, ik moest zelf de gemeente bellen, zelf een uitkering aanvragen en een huis zoeken. Dit duurt allemaal zo lang, dat je uit gemak bijna weer het verkeerde pad op gaat." Daarom nam Mo contact op met Aziz. "In de gevangenis kon ik altijd goed praten met Aziz. Hij luisterde wél naar mij. Toen ik vastliep met het vinden van werk, besloot ik hem weer eens te appen. Ik wist van het buddyproject op social media en was ten einde raad. Misschien kon hij helpen."

Aziz bouwde met Buddycoach een landelijk netwerk op met hulpverleners om ex-jeugdgevangen te ondersteunen. "We helpen ze met alles: gemeente, een huis vinden, dingen aanvragen, maar we zijn vooral een luisterend oor. Dag en nacht." Toen Akhath een appje van Mo kreeg, trok hij op LinkedIn meteen aan de bel om hem te helpen in zijn zoektocht naar een baan. Onder die post kwamen tot grote vreugde van Mo veel hartverwarmende reacties en tientallen aanbiedingen binnen. "In een paar dagen tijd heeft Aziz meer voor mij betekend dan ik in twee jaar tijd zelf heb kunnen fixen. Ik kreeg nooit reactie op mijn sollicitaties en nu heb ik ze voor het uitkiezen. Voor nu ben ik blij met alles, maar als ultiem doel heb ik om de zorg in te gaan. Ik hou van zorgen voor mensen. Dat kan nu niet omdat ik geen VOG heb, maar wie weet in de toekomst."