Yassine is kankerpatiënt en dakloos in Spanje

Yassine kwam negen maanden geleden vanuit Tetouan naar Spanje. Hij leeft noodgedwongen op straat terwijl hij chemotherapie ondergaat voor darmkanker. "Ik ben hierheen gekomen omdat een vriend me vertelde dat ze me in Santa Anna konden helpen en me iets te eten zouden geven," vertelde hij aan El Diario. Teresa, de vrouw die hem ontving toen hij bij de daklozenopvang aankwam, was geschokt toen ze hoorde dat hij, net als zij, in behandeling was voor darmkanker. "Ik was thuis terwijl hij op straat leefde. Dat leek me heel moeilijk," zegt ze.

Lees ook: Dakloze Mohamed verloor benen in vreselijk ongeluk in België

De jongeman leeft in moeilijke omstandigheden. Hij zegt dat hij zijn nachten doorbrengt onder de trap, een soort bergruimte, in een gebouw in de wijk "Poble-sec", waar geen elektriciteit of stromend water is. Een moslimvrouw gaf hem toestemming om daar te slapen. "Het gaat niet goed met me, vooral als ik uit de chemo kom doen mijn handen pijn, heb ik een erg zere keel als ik iets kouds drink en ben ik zo zwak dat ik de hele dag slaap", vertrouwt hij toe.

In november 2021 werd bij Yassine darmkanker geconstateerd, maar hij begon zich kort na zijn aankomst in Barcelona al onwel te voelen. "Mijn bedoeling was om te werken voor mijn kost. Ik vond een baan in een restaurant in Castelldefels," zegt Yassine, die op dat moment bij zijn zus logeerde. Maar om redenen die hij niet wilde noemen, vroeg zijn zuster hem te vertrekken. In de nasleep daarvan kreeg hij buikpijn, zodanig dat hij een operatie moest ondergaan.

Lees ook: Dakloze Fathallah overleeft dankzij muziek in straten Bordeaux

Sindsdien draagt hij een stoma rond zijn buik, een plastic zakje dat een kunstmatige uitgang vormt voor ontlasting. "Het zakje is een ingewikkeld ding, zelfs in huis. Want het moet schoongemaakt worden en je moet er veel aandacht aan besteden. Ik kan me niet voorstellen dat iemand daarmee op straat moet leven," zegt Teresa. Yassine hoopt ook vurig dat hij een schone en warme plek vindt om te slapen. Hij wacht nu al drie maanden op een telefoontje van de daklozenopvang, sinds hij via de gemeente een aanvraag heeft ingediend bij het Rode Kruis.