Dakloze Fathallah overleeft dankzij muziek in straten Bordeaux

Wanneer hij wakker wordt gaat de vijftiger naar de winkelstraat in het centrum van Mérignac (Gironde), vlakbij Bordeaux. In kleermakerszit op een kartonnen doos speelt Fathallah zijn muziek. "Muziek helpt me te overleven! De noten van een gitaar vermengen zich met het gezoem van automotoren. Ik speel elke dag muziek! Ik verveel me erg, dus het houdt me bezig. Door gitaar te spelen kan ik ook mijn brood verdienen. Op vrijdag is het gebedsdag en op zaterdag ga ik de djembe bespelen op de markt," zegt Fathallah aan Actu.

Lees ook: Isaac, Marokkaanse kapper die hoop geeft aan daklozen in Malaga

Perfect geordend voor hem liggen voorwerpen die hij beschrijft als souvenirs. Op zijn doos staan een pop verkleed als kerstman, een dromedaris beeldje, een foto van hem met een kerstman, zijn groene gitaar, een kleine elektronische piano en een harmonica. "Ik hou van Bob Marley! Het is buitengewoon. Helaas komt er geen nieuwe muziek meer van hem", betreurt de muzikant, terwijl hij zijn bolhoed weer opzet. "Netheid is heel belangrijk. Ik zorg voor mezelf. Elke ochtend doe ik parfum op. Ik ben niet modieus, maar ik heb mijn eigen stijl", voegt hij eraan toe.

Fathallah is gekleed in een lichtblauw overhemd en een lichte wollen trui. Hij omschrijft zichzelf als "charmant en elegant". Beleefdheid en eerbied zijn prioriteiten voor hem en beleefdheid is een verplichting. "Goedendag uwe excellentie, zorg goed voor uzelf en bovenal fijne feestdagen", zegt hij tegen voorbijgangers, die reageren met een glimlach of een handzwaai. In de buurt is hij bij iedereen bekend, van schoolkinderen tot gepensioneerden en vaders. In het voorbijgaan aarzelen de inwoners niet om hem te groeten en hem soms een beetje geld te geven.

Lees ook: Isaac, Marokkaanse kapper die hoop geeft aan daklozen in Malaga

Fathallah lijkt soms in een sprookje leven. Hij roept met nostalgie zijn ouderlijk huis in Marokko op, vlakbij de zee. In zijn verhalen wordt elke plek omgetoverd tot een prachtig paleis. "Ik woonde vroeger in een groot kasteel bij het strand, ik had er zelfs een boot. Ik woonde tegenover de Koning van Marokko, ik kon hem zien en zijn bewakers begroeten." Soms ratelt hij. Fathallah beweert de schepper van glasvezel te zijn en de paus te kennen.

Fathallah weet dat hij psychiatrische problemen heeft en medicijnen moet nemen. "Mensen proberen vaak mijn valium te kopen. Toen ik een keer wat verkocht aan een normale man, dacht ik dat hij dood zou gaan. Daarna heb ik het nooit meer verkocht. Mensen proberen het vaak van me te stelen. Gelukkig train ik elke ochtend, ik weet hoe ik mezelf moet verdedigen.

In zijn telefoon bewaart de vijftiger een foto van zijn zoon toen hij zes jaar oud was. Het toont een kleine jongen met bruin haar, pruilend en starend naar de camera. Dan denkt hij aan zijn ex-vrouw en er komen tranen in zijn ogen. "Ik ontmoette Nathalie op de luchthaven in Marrakech. Ik was toeristengids toen ik jong was, zo kon ik een beetje geld verdienen voor de universiteit, mijn familie had geen middelen. Ze was naar Marokko op vakantie gekomen. Ik zorgde zo goed voor haar dat ze verliefd op me werd," herinnert hij zich met pijn. "Toen ik in Frankrijk aankwam, ontdekte ik alcohol. Ik zou niet zonder kunnen. Daarom hebben we elkaar verlaten. Sinds haar heb ik nooit meer een andere vrouw gekend. Ik hou nog steeds van Nathalie. Ik zal haar nooit vergeten".

Lees ook: Hamza’s mooie gebaar voor kinderen en daklozen in Frankrijk

Fathallah zegt dat hij geen alcohol meer drinkt en snel een baan hoopt te vinden zodat hij zijn pensioen kan innen. Aan de vooravond van zijn 51ste verjaardag wil de man uit de armoede komen. "Onze geboortedatum staat vast, maar niet onze overlijdensdatum. Ik ben niet bang voor de dood, God houdt veel van me, ik weet dat hij me zal verwelkomen. Ondertussen heb ik muziek. Het helpt me te overleven."