Najat el Hachmi: "hoofddoek is een mobiele gevangenis"

El Hachmi kwam naar Spanje vanuit Nador toen ze acht jaar oud was. Vandaag, op 42-jarige leeftijd, strijdt ze nog steeds tegen de discriminatie en voor de ontwikkeling van moslimvrouwen. In een interview met El Pais, zegt ze dat ze een geboren rebel is. "Als kind was ik al een rebel, maar met een doel. Ik kwam in opstand tegen ongelijkheid en onrechtvaardigheid. Het leek absurd om eruit gepikt te worden omdat ik uit een ander land kwam. Schrijven hielp me om mijn wonden te helen en te overleven," zegt ze.

Lees ook: Najat El Hachmi uit Nador krijgt litteratuurprijs in Spanje

"Toen ik begon te schrijven, wist ik niet dat er thema’s bestonden waar je liefst over zweeg. Het eerste verhaal dat ik schreef won een prijs op de middelbare school. Het ging over een meisje dat verliefd wordt op een jonge migrant die haar dumpt nadat hij haar ontmaagd heeft. Het gaat over de straf die ze krijgt voor zoiets alledaags als het zich laten meeslepen door verlangen; ik weet niet eens of het liefde was. Het was verlangen," zegt El Hachmi. Het verhaal werd gepubliceerd in een plaatselijke krant en bracht de naburige moslimfamilies in verlegenheid. "Mijn vader was erg overstuur omdat de buren hem in een bar begonnen te feliciteren," voegt ze eraan toe.

El Hachmi legt ook uit dat zij gelooft dat de hoofddoek "een mobiele gevangenis" is. "De Islamisten hebben de sluier uitgevonden omdat ze ons niet konden opsluiten in de huizen. Het is een gevangenis en een vlag die verschillende betekenissen draagt. Een symbool waarmee je instemt met onderwerping," betoogt zij. Ze zegt dat ze zelf ook opgroeide in een islamitische familie. "Ik wilde de perfecte moslimvrouw zijn en de directeur van mijn school verbood me om een hoofddoek te dragen: ’Zo mag je niet naar school’, zei hij tegen me. Hij verleende me toen een dienst," zegt ze.

Lees ook: Europese Hof staat hoofddoekverbod op werkvloer toe

De gescheiden moeder wil haar twee kinderen ook de juiste waarden bijbrengen. "Ik leer mijn dochter om vertrouwen in zichzelf te hebben. Deze ingesteldheid zal haar in staat stellen de wereld rond te reizen. Mijn zoon, die 20 jaar oud is, voed ik niet meer op, hij laat zich niet meer opvoeden... Het belangrijkste is eigenlijk niet wat je zegt, maar hoe je je tegenover hen gedraagt," zegt El Hachmi.