Marokkanen klagen over donkere ochtenden door GMT+1

Tal van Marokkanen uiten openlijk hun moeite met de aanpassing aan dit ritme. Ouders kaarten de impact aan op hun schoolgaande kinderen, die genoodzaakt zijn in het donker op te staan en naar school te gaan. Samira, een moeder uit Casablanca, vertelt aan Le Matin dat haar kinderen "uitgeput zijn, minder aandachtig en moeite hebben zich te concentreren". Ook werkenden delen dit gevoel en spreken van een ritme dat als "onaangenaam" en zelfs "gevaarlijk" wordt ervaren door zij die vroeg op de dag pendelen.

Lees ook: Ramadan en zomertijd: groeiende onvrede onder Marokkanen

Bovenop het comfortaspect waarschuwen specialisten voor de mogelijke gezondheidseffecten van de permanente zomertijd. Dr. Lamia El Idrissi, een huisarts, legt uit dat de verstoring van de natuurlijke cyclus van licht en duisternis de productie van melatonine beïnvloedt, wat leidt tot een "interne desynchronisatie". Dit zou bij jongeren resulteren in slaperigheid overdag, verminderde alertheid en verhoogde prikkelbaarheid.

Tegen de achtergrond van dit aanhoudende ongenoegen komt de mogelijkheid van een terugkeer naar GMT weer aan de oppervlakte. Rachid Essedik, voorzitter van het Marokkaans centrum voor burgerschap (CMC), ziet deze optie als reëel, maar benadrukt dat een weloverwogen beslissing nodig is. Hij merkt op dat het debat "nooit is verstomd" en dat de jaarlijkse, tijdelijke overgang naar GMT tijdens de Ramadan de burgers telkens herinnert aan de "natuurlijke tijd van het land".

Lees ook: Zeldzame zonsverduistering zichtbaar vanuit Marokko

Essedik stelt dat een omschakeling niet mag voortkomen uit het simpelweg kopiëren van Europa, waar men eveneens de tijdsverandering herbekijkt. De beslissing moet gedragen worden door objectieve, nationale data over gezondheid, productiviteit en educatie. De CMC-voorzitter herinnert eraan dat de effectenstudie uit 2018, die GMT+1 destijds rechtvaardigde, slechts een energiebesparing van 0,17% van het nationale verbruik, oftewel 33,9 miljoen dirham, schatte. Hij stelt de centrale vraag: "Weegt dit bedrag zwaarder dan het dagelijkse comfort van miljoenen Marokkanen?" Essedik concludeert dat de prioriteit bij de "collectieve winst" moet liggen, waarbij een betere levenskwaliteit en veiligheid zwaarder wegen dan louter financiële besparingen. Hij waarschuwt dat een dergelijke verandering, die een "politieke beslissing" vereist, "duidelijk" en "stabiel" moet zijn en gepaard moet gaan met maatregelen om energie-efficiëntie te bevorderen.