Jongeren en Ramadan: tussen overtuiging, verplichting en ongehoorzaamheid

"Voor mij is het een zeer intieme daad van introspectie, een moment om voornemens te maken om een beter mens te worden," vertelt de 25-jarige Saber Lech-hab, die sinds zijn vijftiende "uit overtuiging en geloof" vast, aan El Periódico. Saber zegt dat hij op 9 of 10-jarige leeftijd al wilde vasten tijdens de Ramadan, maar dat hij dat niet mocht van zijn ouders. De jongeman vertelt dat hij de vijf dagelijkse gebeden in acht neemt tijdens deze heilige maand en dat hij elke avond naar de moskee gaat om te bidden als zijn agenda het toelaat. Dit is waarschijnlijk wat de meeste jonge moslims die in Catalonië zijn geboren of opgegroeid, doen.

Lees ook: België: zwembad moet boerkini toelaten

Maar er zijn ook jonge moslims die niet vasten omdat ze dat niet willen of er niet in geloven. "De Ramadan wel of niet doen is een individuele beslissing. Ik heb vrienden met moslimouders die het niet doen en er gebeurt helemaal niets. En ik heb vrienden die het geloof van hun familie voortzetten," vervolgt Saber. Andere jongeren doen het ook uit verplichting. "Er zijn veel jongeren in Catalonië die de Ramadan tegen hun zin moeten doen," stelt de 30-jarige Sukaina Fares, een jonge vrouw van Marokkaanse afkomst en antiracistisch activiste. "In het begin deed ik het gewoon. Maar met de jaren begon ik te twijfelen en mijn ouders merkten het en begonnen me te controleren", zegt Fares.

De jonge vrouw vertelt dat haar vrienden op de middelbare school tijdens de Ramadan aan "hun ouders vroegen om een extra of grotere boterham, zodat ik kon eten. En we sloten ons op in de badkamer of de bibliotheek om ze op te kunnen eten en water te drinken. Het is een dubbel probleem omdat je het niet in het openbaar kunt doen: er is een soort zedenpolitie in elke buurt, in elke gemeenschap, die erachter komt, zelfs als je ouders het niet zien. Het is alsof er 24 uur per dag videobewaking is", klaagt ze. Ze voegt eraan toe dat veel jongeren in dezelfde situatie zaten als zij en sommigen waarschijnlijk nog steeds.

Lees ook: Controverse over Ramadanvriendelijk label in Brussel

Voor Fares werd de situatie zo ingewikkeld dat ze op 16-jarige leeftijd haar ouderlijk huis verliet. "Het probleem is dat je er niet voor kunt kiezen moslim te zijn: je erft het," benadrukt ze. "Je wil niet hebben dat leerlingen in de klas niet eten en drinken, uitgeput zijn of afwezig zijn op die dagen," voegt activiste Mimut Hamido toe. Saber is het daarmee eens en stelt dat geen enkel gezin zijn kinderen mag dwingen deze religieuze traditie te volgen. De moslimgemeenschap in Catalonië is, volgens gegevens van de Islamitische Commissie, met 500.000 mensen de grootste van Spanje.