Helmondse Achraf heeft een ernstige boodschap

Achraf weet op sommige momenten grappig uit de hoek te komen, zoals die keer dat ze na de lockdown weer terug naar school mochten. "Vanuit de klas kun je door ramen de gang op kijken. Ik kwam terug van de wc, bleef even staan bij de deur, keek met een vieze blik naar de klink en deed die toen met mijn elleboog open". De klas lag in een deuk. Timing is key als het over stand-up comedy gaat. Zijn grappen brengen hem gelukkig niet in de knoei met docenten, vertelt hij. "Ik kan het goed met docenten vinden en ik ken mijn grenzen."

Volgend academiejaar begint hij aan de Engelstalige opleiding International Business bij Fontys in Eindhoven. Nu studeert hij op het Carolus Borromeus IBC: economie in de praktijk met gastlessen van ondernemers en excursies naar bedrijven. "Het leuke van economie is dat je alles in een heel ander perspectief gaat zien. Als ergens vraag naar is, vind je een gat in de markt." Hij beschikt wel over dat ondernemerschap. "Ik zou dan echt de buurt ingaan om aan de mensen te vragen waar behoefte aan is." Maar de ultieme droom van Achraf is coach worden van een sportteam. Na vele jaren voetballen doet hij nu aan basketbal. "Bij basketbal zit ik met veel vrienden in het team en weet je wat iedereen ervoor wil doen."

Achraf heeft twee broertjes, Ilyaas (14) en Zakariya (5). Ze zijn dus met drie jongens in huis. "En mijn vader ook nog. Soms is het wel een beetje druk voor mijn moeder." Zij groeide tot haar zestiende op in Nador. De vader van Achraf was vier toen hij vanuit de stad Oujda naar Nederland kwam. Ze gaan nog regelmatig op reis naar Marokko. "Maar Nederland voelt niet als een thuis en Marokko ook niet", zegt Achraf. "Hier word je gezien als immigrant, maar daar word je ook anders aangekeken omdat je weg bent gegaan." Hij probeert dit niet aan zijn hart te laten komen. "We nemen het gewoon zoals het is, met kwaad worden bereik je niets. Je kunt beter dingen veranderen door jongeren kansen te bieden dan het wetboek aan te passen."