Van arbeider tot manager: Marokkaan dwingt verblijfstitel af bij rechter

De op 1 november 1986 geboren Marokkaanse staatsburger kwam op 24 september 2019 in Frankrijk met een Schengenvisum van het type C. Een paar maanden later, in maart 2020, begon hij voltijds te werken voor een bedrijf als medewerker van niveau E1, tegen een minimumloon.

Lees ook : Zonder advocaat: Marokkaanse studente verslaat Franse staat, 100 euro per dag

Hij bleef bij hetzelfde bedrijf werken. Op 11 oktober 2023 diende zijn werkgever zelfs een aanvraag voor een tewerkstellingsvergunning voor hem in. Op 3 november daaropvolgend vroeg de Marokkaan om een buitengewone toelating tot verblijf.

Zijn werkgever ondersteunde deze stap. In een brief aan de prefectuur legde hij uit dat hij hem wilde laten doorgroeien naar een hogere functie, met name vanwege de tevredenheid van klanten en collega’s.

Van simpele medewerker tot adjunct-directeur

Deze groei werd op 3 januari 2024 werkelijkheid. Door een aanhangsel bij zijn arbeidsovereenkomst promoveerde hij van medewerker van niveau E1 naar adjunct-directeur van niveau E6, inclusief een salarisverhoging. De Marokkaan toonde bovendien aan dat hij sinds september 2019 zijn gewone verblijfplaats in Frankrijk had en gaf sinds zijn tewerkstelling zijn inkomen in het land op.

Ondanks deze gegevens reageerde de politieprefect niet op zijn aanvraag voor een verblijfstitel. Uit dit zwijgen ontstond een stilzwijgende weigeringsbeslissing. De Marokkaan stapte daarop naar de bestuursrechter van Parijs om deze beslissing te laten vernietigen.

In het vonnis van 3 juli 2026 hield de rechtbank zowel rekening met de duur van zijn verblijf in Frankrijk als met "de kwaliteit van zijn professionele integratie". Volgens de rechters heeft de politieprefect een duidelijke beoordelingsfout gemaakt door te weigeren hem een verblijfstitel te verstrekken.

Lees ook : Autoriteiten teruggefloten: Marokkaanse kok krijgt direct verblijfsvergunning

De stilzwijgende beslissing is daarom vernietigd. Bovendien volstond het voor de rechtbank niet om alleen een herhaalde beoordeling van het dossier te bevelen: de rechtbank verplicht de politieprefect, of elke territoriaal bevoegde prefect, om de Marokkaan binnen twee maanden een verblijfstitel te verstrekken, onder voorbehoud van een verandering in de feitelijke of juridische omstandigheden. De staat moet hem eveneens 1200 euro vergoeden voor zijn proceskosten.