Chinese bemiddeling tussen Marokko en Algerije?

"China bevindt zich op een tweesprong nu het zijn economische aanwezigheid in de Maghreb uitbreidt. Toenemende spanningen tussen Algerije en Marokko kunnen een bedreiging vormen voor de Chinese economische en geopolitieke belangen in de regio. Maar Peking heeft wellicht de macht om de kloof te overbruggen en het westelijke Middellandse Zeegebied te heroriënteren aan de hand van hun initiatief voor de Nieuwe Zijderoute," betogen zij in een opiniestuk dat is gepubliceerd door het East Asia Forum.

Tanchum en Álvarez-Aríztegui wijzen erop dat de betrekkingen tussen Algerije en Marokko verre van goed zijn. Ze escaleren sinds het Polisario-front, dat een beschermeling is van Algerije, in november 2020 een einde maakte aan het 29 jaar oude staakt-het-vuren met Rabat en er vuurgevechten tussen de twee partijen plaatsvonden. De relatie verslechterde ook na de Amerikaanse erkenning van de soevereiniteit van Marokko over de Sahara op 10 december 2020. Terwijl Marokko zijn diplomatieke successen vermenigvuldigt, is Algerije van plan zijn steun aan het Polisario-front op te voeren en zijn eigen militaire aanwezigheid aan de Marokkaanse grens te versterken. Volgens beide analisten zou dit een bedreiging kunnen vormen voor de Chinese belangen in de Maghreb en de plannen van China ondermijnen om transcontinentale verbindingen tot stand te brengen via het westelijke Middellandse Zeegebied.

China is een partner met belangen in fosfaten. Marokko bezit meer dan 70% van de fosfaatreserves in de wereld, terwijl Algerije de op drie na grootste voorraad ter wereld heeft, aldus Michaël Tanchum en Nerea Álvarez-Aríztegui.

"Rabat kan Algiers mogelijkheden bieden om deel te nemen aan de ontwikkeling van de commerciële connectiviteit van Marokko. Dit zou goed passen in het streven van Peking om het westelijke Middellandse Zeegebied in de Nieuwe Zijderoute te integreren. Algerije van zijn kant zou zich moeten aansluiten bij de onderhandelingen tussen Marokko en de Polisario om de toekomstige regelingen voor de Sahrawi’s veilig te stellen", aldus de auteurs, die Peking oproepen om voorstellen te doen voor een overgang die voor beide landen gunstig zijn.

"De tijd is gekomen voor China om een constructieve interactie tussen Rabat en Algiers te vergemakkelijken. Deze diplomatieke inspanningen zouden kunnen bepalen of het traject van de Westelijke Maghreb in de richting van samenwerking of conflict zal gaan," concluderen de auteurs.