Ayoub Louihrani wilde boer worden in Marokko

De 23-jarige Ayoub Louihrani Ayoub kwam vorig jaar in het nieuws, toen hij vertelde dat hij droomt van zijn eigen boerenbedrijf. Hij woont in Oosterpark in Amsterdam. "We wonen bijna naast het ziekenhuis waar ik ben geboren, het Onze Lieve. Het was er als kind leuk maar lastig. Hele dagen hangen. De verleidingen waren groot: alcohol, roken, drugs. Je zit in een groep en gaat elkaar bluffen. Op een gegeven moment speelden we natuurlijk geen verstoppertje meer op straat. We ­gingen steeds verder van huis. Mijn vader zei ­altijd: als je gepakt wordt door de politie, kom je op een zwarte lijst en kun je nooit meer ergens werken. Dan mag je Nederland niet meer uit als je op vakantie wil. Hij ging er heftig op. Ik dacht: ik ga die dingen niet doen", zegt hij in Het Parool.

Lees ook: Jonge boer Ayoub in nieuw televisieprogramma

Sinds zijn veertiende weet hij al dat hij boer wil worden. Op zijn 23e is hij nog even vastberaden en bouwt hij ervaring op bij andere boerenbedrijven. "Ik heb nog geen eigen boerderij. Ik werk als invalboer, minstens drie dagen per week. Het is nu mooi weer. Dan willen veel boeren lekker een stukje gaan fietsen of een dagje weg. De langste periode dat ik ben ingevallen is zes ­weken. Dan run ik het bedrijf, helemaal in mijn eentje. Voer bestellen, de veearts erbij roepen als het nodig is, medicijnen bestellen, de graslandkalender bijhouden. Zo’n boer vertrouwt je miljoenen toe", zegt Ayoub.

De jonge boer ging naar school op het Clusius College. "Na het vmbo in Noord ben ik naar de mbo-­opleiding veehouderij in Alkmaar gegaan. Er zaten alleen maar Hollanders, allemaal witte jongens uit dorpen in de omgeving. Het eerste jaar was wennen voor ze. Ik had de knop allang omgezet, ik ging niet naar school om vrienden te maken, maar zij? Hoe vaak hadden ze een Marokkaan van dichtbij gezien? Ja, misschien in Opsporing Verzocht. Ze schrokken enorm. Even oogcontact maken, het ging bijna niet. Na een jaar werd het beter. Bij sommigen ga ik nog af en toe een kop koffie drinken."

De Amsterdamse boer kreeg recent de Nouri Award, een prijs vernoemd naar de Ajax-speler die vier jaar geleden zware hersenschade opliep toen hij op het veld een hartstilstand kreeg. "Ik heb hem gekregen omdat ik zo positief ben en een voorbeeld voor anderen. Wacht even... Dat zijn hun woorden, hè. Ik vond het een hele eer. Je wordt een beetje vergeleken met Nouri zelf. Ik heb de prijs uit handen van zijn vader gekregen en heb hem een paar klompen gegeven. Hij zei dat hij ze in de prijzenkast van ­Nouri ging zetten, zodat hij ze kan zien als hij wakker wordt. Echt gaaf. Terwijl ik helemaal geen voetbaljongen ben. Dat heeft mijn vader verpest. Ik was een snelle linksbuiten. SV Rap uit Amstelveen wilde me hebben. Heel luxe allemaal: derde divisie spelen, opgehaald worden met een busje, huiswerkbegeleiding. Maar het werd niet vergoed door het sportfonds en mijn vader weigerde te betalen."

Boer Ayoub kreeg ook een rol aangeboden in de videoclip van het nummer ’In de Schuur’ met Ronnie Flex en Snelle. "Leuk om te doen. Ik zing niet, maar als je de comments onder de clip leest zie je alleen mijn naam. ­Snelle kwam de eerste draaidag langs. Hij hoefde er niet te zijn, maar kwam toch om gedag te zeggen. Dat kon ik heel erg waarderen. Ik maak zelf ook veel muziek: funky pop. Mijn ene neef is producer, mijn andere neef schrijft teksten. Met hem kan ik echt viben. Het is gewoon: gooi een woord en hij en ik kunnen freestylen tot de zon onder gaat. We hebben het echt gezellig met elkaar. Ik ben nu in onderhandeling met een label. Ze vinden onze muziek zo tof dat ze het dit najaar uit willen brengen."

Ayoub wilde oorspronkelijk boer worden in Marokko. "Ik heb er stage gelopen en ik kan je vertellen: het is makkelijk. In Marokko betaal je als boer niet eens belasting. Ze zijn niet zo streng op regels, behalve als het om hygiëne gaat. Ik was ready om te gaan, maar toen ik in Nederland bekend werd, kreeg ik opeens de mogelijkheid om het toch hier te proberen. Zeker nu, met dat televisieding. Ik mag er nog niks over zeggen, maar heel veel deuren in de agrarische sector zijn voor mij opengegaan. En als het toch niet lukt, ga ik alsnog naar Marokko. Ik denk dat ik daar wel een van de grootste boeren kan worden", aldus Ayoub in Het Parool.