Stéphanie vertrok met haar gezin naar Marokko om een riad te openen

Je baan opzeggen, je huis verkopen en naar de zon vertrekken. Velen dromen ervan maar weinigen doen het ook echt. Stéphanie Guérin werd verliefd op Marokko toen ze in 2014 voor het eerst deelnam aan de humanitaire vrouwenrally ’Roses des Sables’. "Wij houden van het land, de bevolking, de sfeer, de levensomstandigheden, de ontvangst, de warmte en het klimaat", vertelt Stéphanie Guérin enthousiast aan La nouvelle republique. Toen hun oudste kinderen volwassen en gesetteld waren, besloten ze om uiteindelijk te vertrekken, hun jongste zoon Elouan van 10 jaar oud ging mee. "Dit project is al vijf jaar aan het rijpen. Twee jaar lang zijn wij elke maand naar Marokko gegaan en hebben wij een honderdtal riads bezocht, om ons geluk ten slotte te vinden in het hart van de medina, in de buurt van het koninklijk paleis. Dat is een zeer levendige en veilige wijk. We kozen voor Marrakech, dat op 2,5 uur van Poitiers ligt dankzij vluchten vanuit Tours of Nantes", zegt Stéphanie.

Het echtpaar verkocht hun huis in Saint-Julien-l’Ars en staakte hun activiteiten. In maart 2020 droeg Stéphanie Guérin haar taartenzaak ’Cooking Steph’ over aan haar dochter Jodie. Patrice, haar man, een stukadoor en timmerman, stopte ook met werken. Maar het gezin, dat begin juli naar Marrakech had moeten verhuizen, kwam vast te zitten in Frankrijk door corona, zonder werk en zonder huis. Het Marokkaanse consulaat gaf hen twee maanden later toch een reisvisum omdat ze in maart hun bedrijf in Marokko hadden geregistreerd. Maar ook daar sloten de grenzen omwille van de gezondheidscrisis. "Alle boekingen gepland voor februari, maart en april werden geannuleerd. Marokko maakt een vreselijke economische crisis door. En Marokkanen hebben niet het geluk om geholpen te worden. Gelukkig is het leven hier goedkoop, behalve de Franse school van onze zoon. We hopen dat de toeristen na de paasvakantie terugkomen,"zegt Stéphanie.

Het is ook een geluk dat Stéphanie taarten kan bakken. Haar bedrijf ’Cooking Steph’ krijgt een tweede leven in Marrakech. "Ik heb geen apparatuur, ik gebruik mijn ervaring en mijn know-how, ik maak alle vruchtencompotes zelf en geniet nog steeds van het bereiden van mijn recepten. Ik heb contact met Marokkaanse koks voor vormingssessies. Dat is een welkom reservewiel terwijl we wachten op de terugkeer van de toeristen". Als ze voor de keuze stond zou ze alles opnieuw overdoen. "De leefwereld is hier magisch. We voelen ons thuis. Zelfs nu we de situatie kennen, zouden we het opnieuw doen. We hebben er geen spijt van dat we in onze dromen geloven!"