Omar bijna vermoord door eigen familie omdat hij homo is

Omar weet al sinds zijn 15de dat hij op mannen valt, maar hij hield dit angstvallig geheim. "In de moskee hoorde ik altijd: ’Als je homo bent, moet je dood’. Dat vonden mijn ouders ook. Ik was altijd bang dat ze erachter zouden komen." Toch staat er in de Koran geen uitdrukkelijke afwijzing van homoseksualiteit, wel verwijst het hoofdstuk over Loet ernaar: ’U wilt met wellust mannen benaderen in plaats van vrouwen. U bent een volk van overtreders. (7:81)’. Denker en dichter Omar Nahas schrijft daarover in zijn boek ’Islam en homoseksualiteit’, dat dit hoofdstuk ook gelezen kan worden als een verhaal over geweld en intimidatie. Het is volgens hem niet homoseksuele liefde die centraal staat, maar verkrachting die daarmee wordt veroordeeld.

Maar moslims zien de Koran als letterlijk woord van Allah, zo ook de ouders van Omar. "Mijn familie wilde me uithuwelijken, dat wilde ik écht niet. Ze kozen een vrouw in Marokko, ik had haar nooit gezien. Ik zei dat ik dat niet wilde." Dit veroorzaakte ophef in de familie, zijn broers kregen een vermoeden van zijn geaardheid en begonnen hem te mishandelen en op te sluiten. "Ze hadden het in de gaten, maar als je er niet over praat, is het er niet. Had ik toegegeven homo te zijn, dan hadden ze me vermoord", vertelt Omar in het AD. Het werd steeds erger waardoor hij niet eens meer wilde leven.

Janine Janssen, lector Veiligheid in Afhankelijkheidsrelaties aan Avans Hogeschool en bijzonder hoogleraar Rechtsantropologie aan de Open Universiteit, zegt dat dit soort eergerelateerd geweld vaker voor komt. "Het vindt zijn oorsprong in groepen waar de gemeenschap een superbelangrijk vangnet is, bijvoorbeeld in landen waar de overheid zijn burgers weinig ondersteuning biedt. Als de familie-eer is of dreigt te worden aangetast, wordt door de gemeenschap waartoe de familie behoort verwacht dat ze hun eer herstellen. Eergerelateerd geweld is niet alleen voorbehouden aan moslimgroeperingen. Ook sommige joodse en christelijke groepen plegen eergeweld."

David Bos, godsdiensthistoricus en socioloog aan de Universiteit van Amsterdam legt uit dat dit ook een positieve kant heeft. "Zo’n gemeenschap kan een warm bad zijn, er wordt goed voor elkaar gezorgd. Maar als je uit de pas loopt, wordt die zorg soms een wurggreep." Bos vertelt dat homoseksualiteit onder moslims nog steeds redelijk onzichtbaar is. "Maar al wel zichtbaarder dan het vroeger was. In 2010 werkte ik mee aan een rapport over homoseksualiteit onder etnische minderheden. Toen was vrijwel geen enkele Turkse of Marokkaanse Nederlander openlijk homoseksueel. Nu stappen steeds meer mensen naar voren."

Inmiddels weet ook Omar dat hij niet de enige is die met geloof en seksualiteit worstelt. "Ik dacht heel lang dat ik alleen was, de enige die op mannen viel en moslim was." Met behulp van een buurvrouw die hoorde hoe hij werd mishandeld, vond hij een plaats in de noodopvang vlakbij zijn ouderlijk huis. Hij verbleef daar bijna twee jaar vooraleer er een plaats vrijkwam in de mannenopvang van Kadera in Zwolle. "Ik kreeg de kans schoon schip te maken, mijn leven op te bouwen. Toen ik hoorde dat ik mocht komen, dacht ik alleen maar: já!" Van daaruit verhuisde hij later naar een eigen appartement in de stad. "Ik wist niet dat er een plek was waar ik heen kon, durfde niet aan de bel te trekken. Ik wist niet of mensen het zouden begrijpen. Had ik maar eerder geweten dat ik ook zó kon leven."