Marokko: de virtuele trouwrage

Het onderwerp leidt tot discussie en "verdient een wetenschappelijke studie vanuit verschillende invalshoeken", aldus Mustapha Saâliti, hoogleraar sociale psychologie. Hij stelt dat "in de sociale en economische context van Marokko het virtuele huwelijk kan worden beschouwd als het resultaat van de kansen die de digitale wereld biedt om een levenspartner te zoeken, vooral wanneer de sociale of economische realiteit dit niet toestaat op de leeftijd die het individu wenst, met name voor vrouwen, zowel op het platteland als in de stad".

Lees ook: Marokko waarschuwt voor TikTok-huwelijken

In een verklaring aan Hespress legt de expert uit dat "gezien de toename van het weigeren om te trouwen, vooral onder jongeren die het huwelijk uitstellen om professionele of andere redenen, de virtuele wereld voor veel mensen de enige oplossing is geworden". "Wanneer sommige virtuele relaties erin slagen een stabiel huwelijksleven op te bouwen, beïnvloedt dit de perceptie van anderen ten opzichte van dit type huwelijk, waardoor het een gewild model wordt voor verschillende categorieën", voegt Saâliti eraan toe. Hij benadrukt echter dat "deze nieuwe ervaring van het huwelijk niet zonder risico is, aangezien de informatie die via sociale media wordt uitgewisseld de basis vormt voor de eerste indruk van de andere partij".

Mohammed Labiti, prediker en onderzoeker in de islamitische theologie, stelt dat "het huwelijk vroeger plaatsvond volgens de religieuze regels die de kuisheid en eer bewaarden, en met respect voor de pijlers en voorwaarden ervan". Maar tegenwoordig zijn "met de komst van sociale netwerken nieuwe bemiddelingsmethoden in het huwelijk ontstaan, zoals datingwebsites die soms ’religieuze huwelijkssites’ worden genoemd, of wat men ’de faqih van het huwelijk’ noemt", aldus Labiti.

Lees ook: Marokko vergrijst: jongeren willen niet meer trouwen

Volgens hem "verschillen deze methoden in hun aard en in de mate waarin hun promotors de religieuze regels respecteren, wat het noodzakelijk maakt hun legitimiteit te verifiëren". "Met de nieuwe wetten en de moeilijke sociale omstandigheden is het aantal huwelijksweigeringen toegenomen, evenals het aantal alleenstaanden. Deze situatie heeft veel mensen ertoe aangezet om naar elk middel te zoeken om te trouwen. [...] Het gevaarlijkste is de uitbuiting van de religieuze schijn om mensen te misleiden, waarbij sommigen ten onrechte denken dat enkel het dragen van religieuze kleding de drager al de autoriteit geeft om fatwa’s uit te vaardigen".