7 januari 2026 - 09:00 - Economie
De financiële sector in Marokko bereidt zich voor op de naderende invoering van de nieuwe Europese richtlijn CRD6. In Rabat heerst bezorgdheid over de mogelijke gevolgen van dit regelgevend kader voor de geldstromen vanuit de Marokkaanse gemeenschap in Europa. Deze overboekingen zijn van groot belang voor de Marokkaanse economie en bereikten eind november 2025 ruim 111 miljard dirham.
De Europese richtlijn 2024/1619 voert strengere regels in voor bijkantoren van buitenlandse banken die binnen de Europese Unie opereren. Het doel van Brussel is om het financieel toezicht te harmoniseren, maar voor Marokko kan dit onvoorziene neveneffecten hebben. De bijdrage van Marokkanen die in het buitenland wonen, is momenteel goed voor ongeveer 7,7 procent van het bruto binnenlands product en ondersteunt daarmee duizenden gezinnen in het koninkrijk.
Lees ook: Nieuwe Europese bankenwet treft geldstroom Marokkaanse diaspora
Bank Al-Maghrib en de Marokkaanse regering volgen de situatie nauwgezet. Men vreest dat de striktere nalevingsvereisten de vlotte afwikkeling van deze geldstromen kunnen bemoeilijken. Ondanks deze zorgen wijzen economen zoals Driss Effina op de noodzaak van nuance. Volgens hem zal de werkelijke operationele impact pas tegen 2027 merkbaar zijn, wat de banken de nodige tijd geeft om zich aan te passen aan de nieuwe normen.
Een belangrijk punt van aandacht zijn de kosten voor de consument. Als Marokkaanse banken aanzienlijke investeringen moeten doen om aan de Europese standaarden te voldoen, bestaat de kans dat deze lasten worden doorberekend aan de klanten. Dit zou kunnen resulteren in hogere transactiekosten of langere verwerkingstijden voor de overboekingen van de diaspora naar Marokko.
Lees ook: Marokko in overleg met Europa over dreigende beperkingen geldtransfers Marokkanen in buitenland
Het uiteindelijke risico is niet dat de geldstromen opdrogen, maar dat de kanalen waarlangs dit gebeurt verschuiven. Wanneer traditionele banken te maken krijgen met hogere kosten of tragere procedures, kan de diaspora vaker kiezen voor digitale betaaloplossingen en fintech-bedrijven. Hierdoor zouden de klassieke bankkantoren hun centrale rol bij deze essentiële financiële transacties kunnen verliezen.
