Twee Belgische Marokkanen, Mohammed Sennahe en Alexy Mesrour, vertellen over hun leven in het Belgische Verviers, gekenmerkt door kansen én hindernissen. Ondanks hun Marokkaanse roots voelen ze zich trotse Verviétois.
Mohammed Sennahe kwam in 1981 op 21-jarige leeftijd naar Verviers. Hij belandde er toevallig, maar al snel voelde hij zich thuis in de stad. "Verviers heeft me alles gegeven, en ik heb er alles aan gegeven," zegt hij in La Libre. Hij trouwde met een Belgische vrouw en samen organiseerden ze zes jaar lang festivals in het Petit théâtre. Ze runnen al 14 jaar het restaurant "Des goûts et des couleurs" en zijn de drijvende kracht achter de Facebookpagina "Fier d’être Verviétois".
Alexy Mesrour, geboren in 1988, ervoer als kind een zekere dualiteit. "Mijn vader is van Agadir, mijn moeder is van hier," legt hij uit. "Op school spraken ze over ’hen’, de Marokkanen die we moesten integreren. Maar waar hoorde ik dan bij?" Hij voelde zich soms noch Belg, noch Marokkaan.
Ondanks alles is Alexy Mesrour verknocht aan Verviers. "Hier wonen mijn vrienden, hier heb ik mijn jeugd doorgebracht," zegt hij. "De kleuren, het klimaat, de geur, de rivieren... Zelfs als ik 50 jaar in het buitenland zou wonen, op mijn sterfbed zou ik nog aan Verviers denken."
In een openhartig interview met Vicky Martín Berrocal praat Hiba Abouk, de Spaanse actrice van Tunesische afkomst, over haar breuk met Achraf Hakimi, de Marokkaanse voetballer...
De tragische dood van kleuter Sidra (4) die stikte aan een klimrek op school, schokte het Belgische Zwijndrecht. Haar ouders, Dounia en Mohammed, zijn gebroken van verdriet en...
Een opvallende migratiestroom trekt de aandacht in België: een toenemend aantal Belgische Marokkanen keert terug naar Marokko, met name naar bruisende steden als Casablanca, het...
Ridoan Oudaha heeft na de getuigenverhoren op het assisenproces over de scalpelmoord op zijn ex-partner Jill Himpe (36) toegegeven dat hij haar bewust de keel heeft overgesneden.