Marokko dreigt 21 miljard dollar te verliezen door depressie

Volgens het onderzoek, dat betrekking heeft op 154 landen, bedragen de gecumuleerde economische kosten voor Marokko tussen 2025 en 2050 naar schatting 21,232 miljard dollar. De onderzoekers houden wel rekening met een onzekerheidsmarge, waardoor de uiteindelijke schade voor het koninkrijk tussen de 16,47 en 27,25 miljard dollar kan uitvallen.

Lees ook : Psychiatrische patiënten langs snelweg gedumpt in Marokko?

De studie is gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Nature Medicine. De onderzoekers berekenden dat deze economische druk gemiddeld circa 0,504 procent van het Marokkaans bruto binnenlands product beslaat gedurende de onderzochte periode. Omgerekend naar de totale bevolking komt dit neer op een gecumuleerde kost van ongeveer 493 dollar per inwoner, al betekent dit niet dat elke burger dit bedrag jaarlijks kwijtraakt.

Bij het bepalen van de cijfers is gekeken naar de effecten van depressie op de deelname aan de arbeidsmarkt, ziekteverzuim, werkervaring en productiviteit. Daarnaast zijn de behandelingskosten meegenomen die worden gedragen door gezinnen, verzekeraars en de overheid.

Het grootste deel van de geraamde kosten bestaat niet uit directe ziekenhuisuitgaven of nota’s voor de overheid. De schade vloeit vooral voort uit de verminderde arbeidscapaciteit van patiënten. Een depressie leidt vaak tot herhaaldelijk verzuim, moeite met het uitvoeren van dagelijkse taken, voortijdige uitval op de arbeidsmarkt of een langdurig lagere productiviteit.

Hoewel de medische uitgaven de ruimte voor sparen en investeren verkleinen, blijft de impact daarvan kleiner dan de verliezen door een krimpend aanbod van arbeidskrachten. Op wereldwijde schaal kan depressie tussen 2025 en 2050 leiden tot een cumulatief economisch verlies van bijna 12.000 miljard dollar, wat neerkomt op zo’n 0,46 procent van het wereldwijde BBP.

Lees ook : Noord-Marokko krijgt revolutionair centrum voor mentale zorg

De auteurs van het rapport wijzen wel op enkele beperkingen van het onderzoek, zoals de verschillen tussen landen in het rapporteren van symptomen en de toegang tot zorg. Desondanks toont de studie aan dat preventie, vroegtijdige opsporing en een betere toegang tot geestelijke gezondheidszorg aanzienlijke economische voordelen kunnen opleveren.