Een Amsterdamse vrouw van Marokkaanse afkomst gaf in 2019 haar eigen huurwoning op om voor haar ernstig zieke ouders te zorgen. Zes jaar later, na het overlijden van haar moeder, wilde woningcorporatie Stadgenoot dat ze de familiewoning binnen dertig dagen verliet. De rechtbank ziet dat voorlopig anders.
De ouders huurden het huis sinds 1998. Toen hun gezondheid eind 2018 sterk achteruitging, verhuisde hun dochter terug. Op 17 juni 2019 beëindigde ze officieel de huur van haar eigen woning.
Op Bladna.nl : Bijna helft Marokkaanse 55-plussers in Nederland woont nog met kinderen
Haar vader zat in een rolstoel en had veel hulp nodig. De dochter deed boodschappen, regelde medicijnen en ziekenhuisbezoeken en hielp dagelijks in het huishouden.
Op 25 februari 2020 overleed haar vader. Ze bleef vervolgens bij haar moeder wonen. Uit bankgegevens, foto’s en verklaringen blijkt volgens haar dat moeder en dochter niet alleen een zorgrelatie hadden, maar ook kosten deelden, samen uitgingen en onder meer naar Marokko reisden.
In maart 2025 kreeg haar moeder te horen dat zij ongeneeslijk ziek was. Op 27 juni vroeg ze Stadgenoot haar dochter als medehuurder te erkennen. De woningcorporatie weigerde. Een maand later, op 27 juli, overleed de moeder.
De dochter en haar jongere broer vroegen daarna de huur voort te zetten. Stadgenoot stelde echter dat de woning, met meer dan vier kamers en ruim 70m², bedoeld is voor gezinnen met minstens drie minderjarige kinderen. De corporatie vroeg de vrouw binnen dertig dagen te vertrekken en wilde dat zij tot haar vertrek 650,06 euro per maand betaalde.
De vrouw stapte naar de rechter en stelde dat haar terugkeer naar haar ouders niet tijdelijk was. Binnen haar Marokkaanse familie was het volgens haar vanzelfsprekend om bij zieke ouders te gaan wonen en voor hen te zorgen.
In het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 4 september 2026 concludeert de rechter dat er voldoende aanwijzingen zijn voor een duurzame gemeenschappelijke huishouding. De zes jaar durende zorgsituatie ondersteunde die conclusie.
Op Bladna.nl : Woningnood Amsterdam : "Ouders gaan maandenlang naar Marokko om rust te krijgen van hun volwassen kinderen"
De zaak is daarmee nog niet helemaal afgerond. Voor het overnemen van de sociale huurwoning is ook een gemeentelijke huisvestingsvergunning nodig. De vrouw heeft daarvoor een voorlopige goedkeuring, maar Stadgenoot betwist of zij definitief aan de voorwaarden voldoet. De rechtbank wil daarover eerst aanvullende informatie voordat zij over het huurcontract en een eventuele ontruiming beslist.
Lees meer
Een Marokkaans-Nederlandse man wilde tijdens zijn scheiding geld terug dat hij had betaald om zijn vrouw in Marokko voor te bereiden op haar komst naar Nederland. De Nederlandse...
Een Marokkaan in België kan zijn in Nederland geboren dochter niet erkennen via het Marokkaanse recht. Een Nederlandse rechter past daarom de wet van het woonland van het kind...
Een gezin in Nederland met een éénjarige dochter moet zijn huurwoning verlaten. De vader vroeg geen bijstand aan, omdat hij vreesde dat zijn uit Marokko overgekomen vrouw...
Een moeder en dochter wonen sinds 2008 in Nederland, maar weten juridisch nog altijd niet welke nationaliteit ze hebben. Zij vragen om als staatloos te worden erkend. Nederland...
De Nederlandse autoriteiten moeten opnieuw beslissen over de visumaanvraag van een Marokkaanse vrouw. De rechtbank heeft een eerdere afwijzing vernietigd, omdat er onvoldoende...
