Marokkaanse diaspora: "Zijn we Marokkanen of niet?"

Na jaren in Frankrijk te hebben gewoond, vestigde Amina zich in Marrakesh. De beginperiode was zwaar voor haar en haar gezin. Naast de verandering in levensstijl voelde zij een vorm van afstandelijkheid die juist te maken had met haar achtergrond als Marokkaanse die in het buitenland heeft gewoond.

Lees ook : Geen moderne volmacht, Marokkaanse diaspora eist stembus

"We hebben er erg onder geleden", vertelt zij aan Hespress. Dit gevoel gold niet alleen voor haar persoonlijk, want ook haar kinderen merkten dat zij soms als vreemdelingen werden bekeken.

Kloof tussen vakantie en definitieve terugkeer

Een ervaring in Essaouira maakte bijzonder veel indruk op haar. Amina hielp samen met andere teruggekeerde landgenoten bij de ontvangst van vliegreizigers, in een periode waarin de lokale luchthaven steeds drukker werd. Zij zette zich intensief in voor deze actie, maar kreeg niet het gevoel dat deze inzet werd erkend.

Deze ervaring bracht haar tot een duidelijke vraag: "Zijn wij Marokkanen of zijn we dat niet? Waarom behandelen deze mensen ons zo?" Die vraag vat volgens haar de kloof samen die sommige terugkeerders voelen wanneer zij veranderen van zomerse bezoekers in permanente inwoners.

Haar ervaringen bleven echter niet alleen negatief. Na verloop van tijd vond het gezin zijn draai en wisten de kinderen te integreren. Tegenwoordig beschouwt Amina haar vestiging in Marokko als een positieve ervaring.

Lees ook : Marokkaanse diaspora stalt 222 miljard dirham, dumpt vreemde valuta

Zij moedigt andere landgenoten in het buitenland die definitief willen terugkeren aan om niet op te geven bij de eerste obstakels. Volgens haar kunnen mensen met ervaring in Europa ook iets aan Marokko brengen: "Laten we de goede dingen die we in Europa hebben geleerd meenemen en hier in ons land in de praktijk brengen."