Angstaanjagende "zwarte zeeduivel" duikt op voor kust Marokko

Op 26 januari zag een team van onderzoekers van de Canarische Eilanden van de NGO Condrick Tenerife overdag en aan de oppervlakte een "zwarte diepzeehengelvis" en ving de "legendarische vis". Een primeur, want deze angstaanjagende vis leeft in werkelijkheid in de diepten van de oceanen, "in wateren van 200 tot 2000 meter diep", aldus de organisatie.

Lees ook: Monster uit de afgrond duikt op voor kust Marokko

Zwarte diepzeehengelvissen (Melanocetus johnsonii) behoren tot een geslacht waarvan de vertaling "zwart zeemonster" betekent, een zeer toepasselijke naam gezien hun gapende kaken, scherpe hoektanden en bioluminescente lokmiddelen op hun voorhoofd die ze gebruiken om hun prooi aan te trekken, meldt National Geographic.

"Het was als een droom die uitkwam", zegt David Jara Bogunyà, marien natuurfotograaf voor de NGO Condrik Tenerife. "Toen ik kind was, had ik een boek met wezens uit de diepzee en ik hield van de illustraties. Ze leken me gek. De dieren leken niet echt." Ongeveer een uur lang voeren Jara en zijn collega’s die aan boord waren van het schip Glaucus met de levende zwarte diepzeehengelvis en fotografeerden deze, en deelden de video op sociale media.

Lees ook: Reusachtige megalodon-haai leefde 2,6 miljoen jaar geleden nabij Marokko

"Toen ik de video voor het eerst zag, kon ik mijn ogen niet geloven. [...] Ik dacht dat het AI was", legt Kory Evans uit, een bioloog gespecialiseerd in vissen aan de Rice University. "Het is een zeer zeldzame gebeurtenis om een diepzeewezen als dit dicht bij de oppervlakte te zien", legt Bruce Robison uit, senior wetenschapper bij het Monterey Bay Aquarium Research Institute. Hij is ook degene die de enige andere opname van een levende zwarte diepzeehengelvis heeft gemaakt, een exemplaar dat in 2014 op een diepte van bijna 580 meter werd gespot door het op afstand bestuurbare voertuig Doc Ricketts in de baai van Monterey.

Robison probeert uit te leggen waarom de zwarte diepzeehengelvis naar de oppervlakte van de oceaan is gekomen. Volgens hem is het mogelijk dat de zeeduivel een vis heeft gegeten met een zwemblaas of een gasklier, en dat, aangezien dit gas bleef uitzetten, het het roofdier naar de bovenkant van de waterkolom heeft getrokken. "Dit is het soort ding dat, als het eenmaal begonnen is, moeilijk te beheersen is", legt Robison uit. Het is ook mogelijk dat de vis vastzat in een opstijgende kolom warm water die werd gecreëerd door onderzeese scheuren. Hij denkt ook dat de zwarte diepzeehengelvis, ook wel knobbelige zeeduivel genoemd, zou kunnen zijn ingeslikt of gevangen door een groter roofdier, zoals een griend, een zeehond, een zeeleeuw of zelfs een kwal. Het roofdier zou het dan hebben uitgespuugd of de zeeduivel zou zich dichter bij de oppervlakte hebben bevrijd.

Lees ook: ’Spookachtige’ voorouder van oude zeekrokodillen ontdekt in Marokko

"Deze dieren zijn al heel lang bekend. Ze werden al sinds de 19e eeuw in netten gevangen. Het is alleen zo dat alle exemplaren die eerder beschikbaar waren, dood waren", voegt Robison eraan toe.