Amsterdam brengt eerbetoon aan moskee-oprichter Mohamed Echarrouti

Echarrouti kwam in 1972 naar Amsterdam waar op dat moment nog geen moskee was. Hij besloot de eerste moskee op te richten en kon in 1974 beginnen in de kelder van een kerk in De Pijp. Onder de leiding van Echarrouti groeide de Al-Kabir moskee uit tot een gebedshuis waar ook sociaal-maatschappelijke en educatieve activiteiten doorgingen, zoals met name huiswerkbegeleiding, lezingen, kooklessen, politieke debatten en interreligieuze bijeenkomsten. De deur van het gebedshuis stond ook altijd open voor bewindslieden, middenveldorganisaties en de pers. "Hij zag het als zijn opdracht er voor iedereen te zijn, gelovigen, andersgelovigen en niet gelovigen. Hij heeft zijn hele leven de dialoog gezocht", schrijft de Volkskrant.

Lees ook: Eerbetoon van Ajax aan Abdelhak Nouri

De Arnhemse burgemeester, Ahmed Marcouch, vertelt dat Echarrouti in de tijd dat hij nog politieagent was, samen met hem een bijeenkomst organiseerde over de gevaren van loverboys, nadat de eerste Marokkaans-Nederlandse meisjes op een tippelzone waren gesignaleerd. "Waar anderen de deuren sloten, deed hij ze open. Ik ken geen moskee in Nederland die vooruitstrevender was. Echarrouti bemiddelde tussen ouders van dochters die een relatie kregen met een niet-moslim jongen. De islamitische gemeenschap vond dat hij soms te ver vooruit liep; daarover ging hij graag de discussie aan", aldus Marcouch.

Lees ook: Eerbetoon aan Loubna Lafquiri, Marokkaanse slachtoffer aanslag Brussel

De Nederlandse Marokkaan onderscheidde zich op de moeilijkste momenten. Na de moord op de Nederlandse polemist Theo van Gogh in 2004 bijvoorbeeld, speelde zijn moskee een centrale rol in het "bewaren van de eenheid". "Echarrouti liet blijken dat de pijn van Amsterdam ook de pijn van de islamitische gemeenschap was. Hij was een topdiplomaat. Hij heeft grootse dingen verricht en een geweldige bijdrage geleverd aan de emancipatie van de Marokkaans-Nederlandse moslims. Hij was in staat om over onenigheid en kwaadsprekerij heen te stappen en kon mensen bij elkaar brengen en houden. Als ik aan Echarrouti denk, is het eerste woord dat in me opkomt verbroedering."