Actrice Soumaya Ahouaoui is een trotse Marokkaanse vrouw

In 2012 studeerde Soumaya Ahouaoui af aan de Amsterdamse Toneelschool. Ze wordt gezien als een groot acteertalent. Haar laatste optreden was de monoloog Spoonface, daarin speelt ze de rol van het bijzondere meisje Spoonface Steinberg. Spoonface is verzot op opera en bovendien is ze autistisch. Dat geeft haar een heel eigen perspectief op leven en sterven. Als Spoonface op een dag wordt verteld dat ze doodziek is, zoekt ze hoop en troost. Die vindt ze in operamuziek en in het geloof. Het stuk werd goed ontvangen en is eind januari te zien in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag, als de culturele sector de deuren op dat moment weer mag openen voor het publiek.

Regisseurs zeggen over Soumaya Ahouaoui dat ze zeer gedisciplineerd en ambitieus is. "Ik doe wel alles wat ze vragen, en nog wat extra’s, hopelijk. Ik probeer spelideeën aan te reiken waar niemand op zou komen. Maar met Spoonface heb ik wel geworsteld, hoor. Het was eerst echt nog niet goed genoeg, dus ik ben maar blijven puzzelen, teksten ontleden, tussen de regels door dingen proberen te vinden. Dat is een lopend proces, ’s ochtends, in de trein, ’s avonds als ik thuis ben. En opeens denk je dan: oooo, dit woordje moet zo," zegt ze in NRC.

Soumaya brak door met een stuk over de Marokkaanse identiteit, ’Melk en Dadels’. Daar schreef ze zelf ook aan mee. "Mijn grootste worsteling is dat veel mensen mij niet als een Marokkaan zien, omdat ik ’het goed doe’ of zo. Terwijl ik juist een trotse Marokkaan ben. Maar als iemand die het ’goed doet’ niet wordt gezien als een Marokkaan, hoe kan je het beeld van de Marokkaan dan bijstellen? Je bedenkt het bijna niet eens. Het is zo beledigend. Daar heb ik onder andere over geschreven. Na Melk en Dadels kwam Eric de Vroedt naar me toe. Hij zei dat hij met me wilde werken. Daarna kreeg ik een telefoontje van Marcus Azzini. Binnen een jaar had ik gewerkt met mijn favoriete regisseurs. Ik heb het idee dat dingen eindelijk op hun plek vallen."