De Marokkaan groeide op in de streek van Zagora, waar zijn familie lange afstanden aflegde om water te zoeken en voor het vee te zorgen. "Mijn lichaam weet wat lijden betekent en mijn geest geeft nooit op", vertelt Elazzaoui in een interview met Mundo Deportivo dat op 5 november werd gepubliceerd.
Op Bladna.nl: Tussen moskee en atletiekbaan: het streng schema van een Britse kampioen in Marokko
Zijn sportieve parcours begon ver van de grote internationale wedstrijden. Op zijn tiende liep Elazzaoui volgens zijn relaas al ongeveer 20 kilometer per dag om naar school te gaan.
Zijn eerste echte hardloopschoenen kreeg hij cadeau van een Europese toerist. Pas jaren later kwam een internationale loopbaan in beeld.
In 2017 wilde hij deelnemen aan zijn eerste bergloop in Zwitserland. Het verkrijgen van een visum verliep moeizaam. Toen hij uiteindelijk toch kon starten, eindigde hij meteen als tweede. Negen jaar later behoort hij tot de absolute wereldtop van het trailrunning.
Op 25 oktober won Elazzaoui in Muju in Zuid-Korea de finale van de Golden Trail World Series. Het parcours was 28,65 kilometer lang en telde 2313 meter positief hoogteverschil. De Marokkaan bereikte de finish na 2 uur, 49 minuten en 14 seconden. Hij bleef daarmee de Keniaan Patrick Kipngeno voor.
Een derde titel met slechts twee punten verschil
Voor de finale leek een nieuwe eindzege allerminst zeker. Elazzaoui stond vooraf slechts derde in het algemeen klassement. Hij had de wedstrijden in China en Japan gemist en moest in Zuid-Korea uitzonderlijk sterk presteren om zijn titel te behouden.
Samen met zijn team besloot hij daarom vanaf de eerste kilometers aan te vallen. De strategie werkte. Elazzaoui bouwde een voorsprong van meer dan vijf minuten op. In de tweede helft van de wedstrijd kwam Patrick Kipngeno echter gevaarlijk dichterbij. De Marokkaan wist zijn eerste plaats vast te houden en won uiteindelijk de race.
Daarmee was de strijd om het eindklassement nog niet ruim beslist. De organisatie van de Golden Trail World Series bevestigde dat Elazzaoui het seizoen afsloot met 1130 punten. Kipngeno eindigde met 1128 punten. Het verschil bedroeg dus slechts twee punten.
Voor Elazzaoui is het zijn derde opeenvolgende eindzege, na zijn titels van 2024 en 2025. Daarmee is hij de meest succesvolle mannelijke atleet in de geschiedenis van dit wereldcircuit.
Om met de druk tijdens de finale om te gaan, herhaalde hij voor zichzelf een spreekwoord uit de Amazigh-cultuur: "Het is nooit te laat." Hij vertelt ook dat snelle afdalingen vroeger juist één van zijn angsten waren. Door er technisch intensief op te trainen heeft hij die zwakke plek volgens eigen zeggen omgevormd tot één van zijn grootste kwaliteiten.
Op Bladna.nl: Marokkaanse wereldkampioen opent brievenbus in Den Haag en vindt brief van Koning Mohammed VI
Elazzaoui richt zich nu op een nieuwe uitdaging: langere afstanden. Na zijn dominantie op relatief korte trailwedstrijden wil hij zich ook bewijzen in grote internationale langeafstandsraces. Eén van zijn doelen voor 2027 is de OCC van de Mont-Blanc, een wedstrijd van ongeveer 60 kilometer.