De sultan die ’nee’ zei: hoe Mohammed V de geschiedenis herschreef

De jonge sultan Mohammed Ben Youssef werd in 1927 door Frankrijk op de troon gezet in de hoop dat hij zich schikkelijk zou opstellen. Niets bleek minder waar. Tijdens de Tweede Wereldoorlog weigerde hij de antisemitische regels van het Franse Vichy-regime uit te voeren, waarmee hij direct de Joodse gemeenschap in Marokko in bescherming nam.

Lees ook : Onthullingen over rol Mohammed V in Algerijnse oorlog

Zijn roep om vrijheid werd luider na een ontmoeting met de Amerikaanse president Roosevelt in 1943. Na een vurig pleidooi voor onafhankelijkheid in Tanger besloot Frankrijk in 1953 hard in te grijpen. De sultan werd verbannen naar Madagaskar, waar hij door Paris Match werd omschreven als "de onzichtbare man".

Bevrijder van een natie

Tijdens zijn verblijf in het Hôtel des Thermes in Antsirabé bleef hij standvastig en weigerde hij zijn troon op te geven. Ondertussen stroomden de straten in de Marokkaanse medina’s vol met demonstranten die zijn terugkeer eisten. Frankrijk, dat inmiddels ook met een conflict in Algerije kampte, kon de druk niet langer aan.

Op 6 november 1955 werd de onafhankelijkheid officieel erkend. De terugkeer van de sultan was een triomftocht; twee miljoen Marokkanen verwelkomden hun leider. De officiële beëindiging van het buitenlandse gezag over het Cherifian rijk volgde kort daarna, op 2 maart 1956.

Lees ook : Hoe Marokko bijdroeg aan oprichting Algerijns voetbalelftal

Koning Mohammed V begon direct met grootschalige hervormingen om het land te moderniseren. Hij koos voor een koers van niet-gebondenheid, maar zijn werk werd abrupt onderbroken. Op 26 februari 1961 overleed hij onverwacht tijdens een chirurgische ingreep, waarna zijn zoon Hassan II de troon besteeg.