Nieuw onthullingen over directe rol Mossad in verdwijning Mehdi Ben Barka

Het boek, getiteld ’Ben Barka-affaire: einde van de geheimen’, is geschreven door Stephen Smith en Ronen Bergman en verschijnt op 29 oktober bij uitgeverij Grasset. De journalisten publiceren daarin nieuwe documenten en getuigenissen die de rol van de Mossad "van begin tot eind" in de ontvoering en verdwijning van de Derde Wereld-leider Ben Barka nauwkeurig beschrijven. Ben Barka, een leider van de oppositie tegen de Marokkaanse monarchie, werd op 29 oktober 1965 voor de brasserie Lipp in Parijs ontvoerd. Zijn lichaam is nooit gevonden.

Lees ook: Hassan II wilde moord Ben Barka voorkomen

De auteurs beweren de meest complete reconstructie tot nu toe te hebben gemaakt. Ze publiceren nieuwe uitwisselingen en rapporten uit vertrouwelijke archieven die de logistiek achter de eliminatie beschrijven. Zo kocht een Mossad-agent met het pseudoniem ’Atar’ op 2 november 1965 in Parijs gereedschappen en bijtende chemicaliën, waaronder ingekorte schoppen, een lamp en vijftien pakken natriumhydroxide. Deze werden gedeponeerd in een gehuurde schuilplaats in Saint-Cloud, die diende als opslag voor mannen van Cab 1, een eenheid van de Marokkaanse veiligheidsdienst. Dit markeerde de start van een nauwe coördinatie tussen Israëlische agenten en Marokkaanse functionarissen.

Het uitgekiende plan werd voorgesteld door de adjunct-directeur van de Marokkaanse veiligheidsdienst, de befaamde Ahmed Dlimi, met codenaam ’Albert’. Het was de bedoeling de Fransen te doen geloven dat het om een repatriëring ging. De Israëliërs boden aan te dienen als gids, te rijden of een taxi de observatie te laten uitvoeren. Hun strategie omvatte details over het schoonmaken van een huurauto, de selectie van een begraafplaats en de werkwijze voor het graven van een graf.

Lees ook: Wie heeft Mehdi Ben Barka vermoord?

Na een verhoor dat Ahmed Dlimi onvoldoende achtte, werd Ben Barka gemarteld in een badkamer. Hij zou in de badkuip zijn gehouden en "gedurende drie minuten" onder water zijn vastgehouden. De auteurs onthullen: "Daarna nam Albert [Dlimi] een foto van hem, ’zodat ze mij in het land geloven dat het echt voorbij is’." Volgens het boek was Rafi Eitan, een kopstuk van de Israëlische inlichtingendienst, betrokken bij de discussie over de eliminatie "methoden" – verdrinking of vergif – en sprak hij over de aankomst van een toxisch product via een El Al-vlucht.