Netwerk Marokkaanse organisaties reageert op behoud uitkering Marokkaanse weduwen

Met het doel de export van deze uitkeringen naar Marokko en Turkije uiteindelijk in 2014 volledig stop te zetten, werden die alvast in 2013 met 40% gekort. Met de politieke goedkeuring van de meerderheid in de Tweede en de Eerste Kamer!

Het gehanteerde argument voor deze discriminerende maatregel ligt in het zogenaamde "woonlandbeginsel". Hierdoor mogen volgens politiek Den Haag de hier verkregen rechten van migranten, verlaagd worden naar het kostenpeil van het land waar de weduwen van migranten wonen, in dit onderhavige geval Marokko en Turkije. Deze uitkeringen echter zullen nooit verhoogd worden wanneer zou blijken dat het kostenpeil aldaar hoger ligt dan in Nederland; zie daar de eenzijdigheid van deze benadering.

De Amsterdamse rechter heeft korte metten gemaakt met het argument van Asscher, zoals verwoord door de advocaat van de Sociale Verzekeringsbank, het uitvoeringsorgaan voor de sociale zekerheid. Het doel van Sociale Zaken met deze maatregel - luidt de redenering - is niet discrimineren, maar differentiëren!

Wat zowel het kabinet, en in zijn kielzog het parlement, in meerderheid oversloegen bij hun snelkookpan-wetgeving heeft gelukkig de rechter wel grondig gedaan: namelijk een onderzoek naar de (in)compatibiliteit van deze maatregel met de internationale afspraken inzake de sociale zekerheid. De bevinding van de rechter is dat zowel het Associatieverdrag tussen Turkije en de Europese Unie, het bilateraal verdrag tussen Nederland en Marokko, alsook het principe van verworven recht zich verzetten tegen dit kabinetsbesluit.

Kort samengevat: al deze documenten sluiten een ongelijke behandeling tussen Nederlandse rechthebbenden en Marokkaanse en Turkse rechthebbenden uit. Het toepassen van het woonlandbeginsel is daarmee in strijd. Dankzij de tussenkomst van de rechter is deze - politiek machtloze - groep van weduwen in zijn volledige recht hersteld. Hulde aan de Nederlandse rechtstaat!

Asscher bezint zich thans op een hoger beroep tegen deze rechterlijke uitspraak. Het zou hem sieren als hij - als sociaal democraat - zijn verlies neemt en deze weduwen met rust laat. Echter, de fanatieke manier waarmee hij het andere wetsvoorstel - ook door Wilders geïnspireerd - verdedigt waarmee de uitkeringen van deze Marokkaanse en Turkse weduwen vanaf 2014 hen volledig ontnomen worden, wijst niet in die richting uit. Hopelijk zal de Eerste Kamer - onze "chambre de reflexion” - willen inzien dat ook dit wetsvoorstel een ondoordachte en riskante avontuur is die straks een grote kans loopt door de rechter vernietigd te worden.

Sinds 2001 zijn de meeste (gele en groene) wetsvoorstellen tegen migranten zonder problemen zowel de Tweede als de Eerste Kamer gepasseerd. Diep onderzoek door “ons” parlement naar de juridische haalbaarheid daarvan was niet aan de orde. Sommige politici - en niet extreem-rechts alleen - stelden zich zelfs boven de wet en wilden de (Europese) rechter een toontje lager laten zingen. Maar gelukkig kwam de Nederlandse rechtstaat alsmede het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) tot stand, lang vóór de komst van deze nieuwe generatie "democraten". Voor minderheden is dat, de laatste tijd, de enige bescherming geweest tegen de politieke onderbuik.

Netwerk Marokkaanse organisaties