Gülay, moslima en wijkagent in Rotterdam tijdens Ramadan en coronacrisis

Gülay Koster-Çaǧlıoǧlu (39) is als operationeel expert wijkagent verantwoordelijk voor het gebied Hillesluis in Rotterdam-Zuid. Haar werk bestaat grotendeels uit contact met mensen; denk aan overleggen met gemeente, jeugdwerkers en de handhaving. Daarbij stuurt zij de wijkagenten van dit gebied aan. Ontzettend tegennatuurlijk voelt het dus, dat ’echt’ contact momenteel niet kan. Althans, niet zoals vóór de coronacrisis.

"Het leek mij als kind geweldig om mensen te kunnen helpen en achter boeven aan te gaan! Als meisje in een Turks gezin, mocht ik niet zoveel; ik ben zeer beschermd opgevoed. Thuis, zelfs ook na de opleiding, was ik het kleine zusje en de jongste dochter. Maar wel eentje met een eigen mening, wat niet altijd werd gewaardeerd. Buiten zou ik ervoor kunnen zorgen dat de regels werden nageleefd! De jeugddroom bleef en tot op de dag van vandaag ben ik blij dat ik bij de politie werk. Het contact met de mensen, collega’s en de partners in de wijk vind ik geweldig. De eerste week dat de coronamaatregelen van kracht waren, had ik het er daarom wel echt moeilijk mee. Als politie moet je er altijd zijn, en overal. Je wilt weten wat er speelt in de wijk.

De huidige situatie stelt ons allemaal voor nieuwe uitdagingen, omdat het meeste fysieke contact nu niet kan. Tegelijk zijn we als politie goed in aanpassen. We zijn nu een aantal weken verder en het is bijzonder om te merken hoe goed we inmiddels in geslaagd zijn om, via bijvoorbeeld whatsappgroepen en online meetings, het werk toch door te laten gaan. De wijkagenten zijn steeds aan het werk geweest. Uiteraard wél op afstand. Alleen op die manier kunnen ze de sfeer proeven in de wijk en er echt zijn voor de burger. De administratie proberen we zoveel mogelijk thuis af te handelen, om te voorkomen dat we met veel collega’s tegelijk op kantoor zijn. Wat mij ook opvalt: moeilijke tijden als deze brengen het goede in mensen naar boven. Je ziet in buurtwhatsapp groepen ontzettend mooie initiatieven ontstaan, om mensen met weinig of geen geld te helpen met bijvoorbeeld meubels of maaltijden."

Niet alleen het werken is anders in coronatijd; de ramadan, de Islamitische vastenmaand die vrijdag 24 april van start is gegaan, is dat ook. "Ramadan is een tijd van bezinning, maar ook van liefdadigheid en samenzijn. Zo zou ik normaal ’s avonds naar mijn zus gaan, waar we dan met een groot gezelschap bij elkaar zouden komen om samen het vasten te breken en samen te eten tijdens de iftar. En duizenden anderen zouden elkaar ontmoeten in de moskee. Dat gaat dit jaar niet. Het is helaas niet anders. Ik ben dus héél erg benieuwd welke creatieve alternatieven er verzonnen gaan worden om toch een gevoel van samenzijn te creëren en om andere, arme en eenzame mensen te helpen. En hoe lastig het ook is om deze belangrijke maand niet samen te kunnen beleven, zou ik toch willen zeggen: blijf zoveel mogelijk thuis. We moeten het samen zien te doen. Dus: zorg voor elkaar, dat kan ook op afstand!"