De goederenhandel tussen Marokko en Spanje bereikte in 2025 een recordbedrag van precies 22,757 miljard euro. Dat cijfer plaatst de huidige diplomatieke spanningen in een ander perspectief: Rabat en Madrid kunnen de toon aanscherpen, maar een echte breuk zou grote economische gevolgen hebben.
Lees ook : Marokko kan Spaanse bedrijven laten boeten voor machtsstrijd rond WK 2030
Ook in 2026 blijft de handel groeien. In de eerste zes maanden steeg de Spaanse export naar Marokko met 3,5% tot 6,420 miljard euro. Spanje kocht in dezelfde periode voor 5,795 miljard euro aan Marokkaanse goederen, 4,1% meer dan een jaar eerder, blijkt uit cijfers die persbureau EFE heeft verzameld. Spanje blijft daarmee de belangrijkste bilaterale handelspartner van Marokko, zowel als leverancier als als afnemer.
Daarnaast zijn meer dan 350 Spaanse bedrijven actief in Marokko. Ze zitten onder meer in de auto-industrie, infrastructuur, energie, banken, textiel en toerisme.
Vooral in de auto-industrie zijn beide economieën sterk met elkaar verbonden. Marokko exporteert ongeveer 90% van zijn autoproductie en bijna 20% daarvan gaat naar Spanje. De fabrieken van Renault in Tanger en Casablanca en die van Stellantis in Kenitra maken deel uit van productieketens die rechtstreeks verbonden zijn met Europese fabrieken en leveranciers.
Alleen al vanuit de Baskische auto-industrie leveren meer dan 90 bedrijven onderdelen en materialen aan Marokko. Ook grote Spaanse groepen als Gestamp, Antolín, CIE Automotive en Ficosa zijn in het koninkrijk actief.
De geografische nabijheid speelt daarbij een belangrijke rol. Aziatische leveranciers kunnen soms goedkoper produceren, maar kunnen de korte afstand tussen Spanje en Marokko moeilijk evenaren.
Een crisis zou beide landen raken, maar niet even hard
Ook de textielsector maakt een breuk ingewikkeld. Marokko is een van de tien grote productieclusters die deel uitmaken van de wereldwijde toeleveringsketen van Inditex, het Spaans moederbedrijf van onder meer Zara. Tegelijk heeft de groep 35 winkels in Marokko. Een zware economische confrontatie zou daardoor niet alleen Marokkaanse fabrieken en werknemers treffen, maar ook Spaanse bevoorradingsketens.
Hetzelfde geldt voor het toerisme. In 2025 bezochten 4,6 miljoen Spanjaarden Marokko, 12% meer dan een jaar eerder. Spanje is inmiddels na Frankrijk de tweede grootste buitenlandse toeristenmarkt voor het koninkrijk. Ook Spaanse hotelgroepen hebben rechtstreeks belangen in Marokko. Barceló, Meliá, Iberostar en andere bedrijven zijn er al actief.
Daar komt nog energie bij. Spanje leverde in 2025 het equivalent van ongeveer 8% van de Marokkaanse elektriciteitsvraag. Bij aardolieproducten kwam bijna een kwart van de Marokkaanse import uit Spanje.
Beide landen werken bovendien aan een derde elektriciteitsverbinding onder de Straat van Gibraltar, waardoor de energierelatie in de toekomst nog belangrijker kan worden.
Al die wederzijdse belangen betekenen niet dat Rabat en Madrid geen druk op elkaar kunnen uitoefenen. Spanje kan zijn positie op energiegebied gebruiken, terwijl Marokko invloed heeft op de toegang van Spaanse bedrijven tot grote toekomstige projecten en overheidsopdrachten. Maar iedere maatregel tegen de buurman dreigt inmiddels ook eigen bedrijven en economische belangen te raken.
De afhankelijkheid is bovendien niet volledig gelijk. De Spaanse economie is groter en meer gediversifieerd en zou een daling van de handel met Marokko makkelijker kunnen opvangen. Voor Marokko zou een langdurige economische crisis met Spanje grotere gevolgen kunnen hebben voor industriële banen en zijn positie als productieplatform voor Europa.
Lees ook : Europa koopt bijna evenveel uit Marokko als uit Algerije, maar helemaal niet hetzelfde
Toch verandert dat weinig aan de kern van de relatie. Met bijna 23 miljard euro aan jaarlijkse handel, honderden Spaanse bedrijven in Marokko en industrieën die aan beide kanten van de Straat van Gibraltar met elkaar verbonden zijn, zou een volledige breuk niet langer alleen een diplomatieke beslissing zijn. Marokko en Spanje zouden daarmee ook zichzelf economisch raken.