Happy Birthday 20 februari beweging, lang zal het volk leven!

Ik sprak toen de dag er voor nog met een vriendin uit Fez die de trein wilde pakken naar Rabat om te demonstreren. Ze was een paar dagen daarvoor in elkaar geslagen door politie in burgerkleding.

Ondanks de bedreigingen ging zij de straten op, en wat wilde ik er graag bij zijn. Ik had net een promotie filmpje vertaald van de 20 februari beweging en was binnen een paar dagen 20.000 keer bekeken.

Ik was toen net 21 geworden en de jongeren die daar de straten opgingen waren van dezelfde generatie als de mijne. Met harten vol hoop en moed gingen ze toen de straten op en ik zat achter mijn pc, klaar om de foto’s te verspreiden op Facebook en Twitter.

Ze hadden geen ervaring in de politiek en geen idee wat ze te wachten stond. Niemand wist wat er zou gebeuren in Marokko en de vergelijking met Tunesië en Egypte kon je terug lezen in elk opinie of artikel dat werd geschreven. Op vlak van armoede en corruptie scoort Marokko hoger en zou je besluiten dat het een kwestie van tijd zou zijn vooraleer Marokko zijn eigen revolutie zou kennen.

Vanaf 20 februari 2011 gingen jongeren elke zondag in alle grote steden massaal de straten op, op websites werden video’s geplaatst. Een van de grootste was in Casablanca waar de demonstranten het regime vroegen naar het volk te luisteren.

Na 9 maart, toen de koning hervormingen aankondigde en het leek alsof hij naar het volk had geluisterd, lazen we allemaal in de media hoe het volk kreeg waar het om vroeg.

Ik reisde in mei 2011 af naar Tanger en was bang er een terneergeslagen activistische sfeer aan te treffen maar gelukkig had ik ongelijk. De afgelopen twee jaar hebben de activisten een andere rol moeten aannemen naast de straten opgaan, maar ook het bewustzijn creëren bij de Marokkaanse bevolking dat zij hun rechten moesten opeisen.

Wanneer we ons afvragen wat de 20 februari beweging heeft kunnen bereiken moeten we kijken naar de jongeren die nu zonder angst durven te praten over politiek en het hebben over politieke rechten. Jongeren die zich durven uit te spreken en kritisch te zijn.

De jongeren die eerst onverschillig waren jegens politiek en mensenrechten zijn nu schrijvers en activisten. AMDH, de Marokkaanse mensenrechten organisatie, is een campagne begonnen om bewustzijn te creëren voor politieke gevangenen in Marokko (waarvan het aantal blijft groeien).

De 20 februari beweging heeft de jongeren daar wakker geschud, terwijl de wereld nog in een fantasie leeft dat Marokko een oase van rust en tevredenheid is. Want de jongeren zijn het daar zat. De uitzichtloosheid, corruptie, uitbuiting en onderdrukking zijn ze zat.

Happy Birthday 20 februari beweging, lang zal het volk leven !

Mariam El Maslouhi