- Marokko
Meer dan vijftig jaar voordat Leonardo da Vinci werd geboren, handelde zijn grootvader al in Marokko. Een brief uit 1402 beschrijft hoe Antonio da Vinci vanuit een haven bij het huidige Nador zaken deed met Fez en onder meer peper, was en grondstoffen voor textiel verhandelde.
De historische correspondentie wordt op 20 oktober gepresenteerd op het Italiaanse consulaat in Casablanca. De brief werpt nieuw licht op een familielid van de maker van de Mona Lisa dat lange tijd vooral als Toscaanse landeigenaar bekendstond.
Op Bladna.nl : Marokkaanse couscous 700 jaar geleden al hit in Egypte
Antonio da Vinci schreef de brief op 1 mei 1402 in Alcudia de Barbarie. Die haven lag aan de Marokkaanse Middellandse Zeekust, nabij het huidige Nador.
Hij richtte zijn bericht aan Cristoforo di Bartolo Carocci, een vertegenwoordiger van een commerciële organisatie op Mallorca die verbonden was aan de invloedrijke Florentijnse koopman Francesco Datini.
Antonio beschreef daarin verschillende transacties in Fez. Hij handelde onder meer in peper uit Guinea, lak, aluin, wijnsteen en was uit de Gharb.
De brief werd teruggevonden in Italiaanse handelsarchieven. Onderzoekers Alessandro Vezzosi en Agnese Sabato gebruikten de correspondentie om het leven van Antonio da Vinci opnieuw te reconstrueren.
Tot dan toe baseerden historici zich onder meer op een belastingverklaring uit 1427 waarin hij vooral als bezitter van landbouwgrond werd voorgesteld. De Marokkaanse documenten tonen een veel internationaler leven.
Antonio was ook actief in Spanje. In maart 1404 bevond hij zich in Barcelona, waar hij zijn neef Frosino vertegenwoordigde en belastingen op handelsstromen inde.
Zijn relatie tot Leonardo is rechtstreeks gedocumenteerd. Ongeveer vijftig jaar na de brief uit Marokko registreerde Antonio de geboorte van zijn kleinzoon Leonardo.
Op Bladna.nl : Vroege Egyptenaren hadden verrassend veel Marokkaans DNA
De brief van Antonio da Vinci is daarmee meer dan een curiositeit over de familie van een beroemde schilder. Ze vormt ook een concreet bewijs van de handelsroutes die Fez en Noord-Marokko al aan het begin van de vijftiende eeuw met Italiaanse en Spaanse koopmansnetwerken verbonden.
